زنان ايرانى وقت زيادى براى آرايش صرف مينمايند و بيشتر مشغول آرايش گيسوان خود ميشوند و چون مردان رنك حنا را دوست دارند زنان حناى زيادى استعمال ميكنند . بهترين جنس حنا در حوالى كرمان به عمل ميآيد ، برك اين نبات را پس از چيدن بايد بدقت بخشكانند و هرقدر بىعيب خشك شود مرغوبتر است . پس از آنكه برگ حنا خشكيد آن را در هاونى ميسايند تا تبديل بگرد شود . گرد حنا را در موقع استعمال با آب گرم بطورى مخلوط ميكنند كه مختصر غلظتى داشته باشد ، بعد اين خمير را بگيسوان ميمالند و پارچهاى روى سر ميگذارند تا آب آن به پيشانى نريزد و مدت 2 الى 3 ساعت لازم است تا گيسوان رنگين شوند ولى معمولا ايرانيان در موقع خوابيدن سر يا ريش را حنا مىبندند و صبح ميروند به حمام و آن را ميشويند .
حنا رنك شنجرفى بموها ميدهد و اگر بخواهند رنك مو مايل بسياهى شود بعد از حنا مطبوخ وسمه به كار مىبرند كه آن هم مانند حنا تهيه مىشود .
زنان علاوه بر گيسوان كف دست و پاى خود را نيز با حنا رنگين مينمايند و عقيده دارند كه حنا پوست دست و پا را از چينخوردگى حفظ مينمايد .
مردان پير ريشسفيد خود را كه شكوه و ابهت خاصى دارد با حنا برنك آجر قرمز درميآورند و ناخنهاى خود را هم با حنا رنگين ميكنند .
ايرانيها عقيده دارند كه رنك كردن مو با حنا و وسمه موجب رويش مو مىشود ، بهاى اين رنگها بسيار قليل است و هردفعه 30 سانتيم براى حنا و 40 سانتيم براى وسمه ميدهند و اين رنگها مدت شش هفته دوام دارند .
معايب زنان
زنان ميل مفرطى دارند كه بدور هم جمع شوند و از هردر صحبتى بكنند و در ضمن صحبت از اشخاص غائب عيبجوئى و بدگوئى نمايند ، عيب بزرك آنها اين است كه فوقالعاده حسود ميباشند .
از نقطهء نظر اخلاقى نميتوان بطور كلى دربارهء زنان ايرانى چيزى گفت .