در موقع مناسب ايراد ميكنند .
ايرانى بالطبع موقر و سنگين است و غالبا هم خود را خشن و عبوس نشان ميدهد و بندرت تبسمى بر لبان او ظاهر ميگردد ، هرگاه چهرهء او تصادفا تغيير پيدا كند اين تغيير را علامت حقارت خود ميپندارد و فورا براى حفظ متانت خود كه از دستورات برنامهء عادى اوست اين تغيير صورت را بر طرف مينمايد و گاهى براى حفظ تشخص خود در پاسخ سئوالكننده بكلمات سادهء يكنواخت اكتفا مىكند تا از بزرگى و جلد مقوائى كه در زمينهء طلائى آن تصاوير رنگين كشيده شده است ، كار قرن 16 ( كلكسيون مؤلف )
ابهت او كاسته نشود ، برعكس گاهى هم جملات مصنوعى بسيار به كار ميبرد و فرمولهاى مختلف ادبى براى خوشآمد طرف به زبان ميآورد كه هيچ صداقت و واقعيت ندارند .
مهماننوازى ايرانى
مهماننوازى ايرانى به حد كمال است و معروفيت جهانى دارد .
در كشورى كه هيچگونه مهمانخانه و مسافرخانه وجود ندارد و كاروانسراهاى طول راه هم فاصلهء زيادى از هم دارند اين صفت