كردهاند و شعرا با قصايد و غزليات بسيار عالى و نشاطانگيز بتعريف آنها پرداختهاند و مناظر گلستانهاى ايران بخصوص شيراز و اصفهان را به خوبى مجسم كردهاند . در خاورزمين به كسى برنميخوريد كه چند شعرى در وصف گل سرخ در خاطر نداشته باشد و بموقع به زبان نياورد و بسى جاى تأسف است كه اين گلهاى بينظير تجارتى نشده باغ و قصر چهلستون در اصفهان
و از ايران بخارج نرفتهاند . علاوه بر اين گلهاى بوستانى در بيابانها هم در موقع بهار دشت و دمن سبز و خرم مىشود و از گلهاى بيابانى مستور ميگردد و مسافر در حينى كه از عطر آنها مست شده است در ميان آنها راه مىپيمايد و اين گلهاى زيبا را در زير پاى اسب خود پايمال مىكند . بدبختانه اين گلهاى خودروى بيابانى زندگانى كوتاهى دارند و همين كه تابستان شد ، حرارت آفتاب آنها را پژمرده كرده ساقههاى آنها را خشك مىكند و دشتودمن دوباره همان منظرهء حزنانگيز زمستانى را به خود ميگيرد .
سفرنامه از خراسان تا بختيارى ( فارسى ) — صفحة 98
مساهمون: هانرى رونه دالمانى
ص٩٨