باب سىام من عنده علم الكتاب على است
در تفسير آيه شريفه :
« قُلْ كَفى بِاللَّهِ شَهِيداً بَيْنِي وَ بَيْنَكُمْ وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتابِ »
ثعلبى و ابن مغازلى با سندهاى خود از عبد اللّه بن عطا نقل كردهاند كه گفت :
در مسجد با « امام محمد باقر » عليه السلام بودم . عبد اللّه بن سلام را ديدم ، گفتم اى عبد اللّه ، اين آقا پسر كسى است كه « علم كتاب » در نزد اوست . او گفت : بجز اين نيست ، آنكه « علم كتاب » را دارد ، « على بن ابى طالب » است . ثعلبى و ابو نعيم با سندهاى خود از زادان از محمد بن حنفيه نقل كردهاند . كه گفت : آنكه « علم كتاب » در نزد اوست « على بن ابيطالب » ( پدرم ) مىباشد . از فضيل بن يسار از « امام محمد باقر » عليه السلام نقل شده كه فرمودند : « هذه الآية نزلت فى علىّ عليه السلام انّه عالم هذه الامّه » اين آيه در شان على نازل شده است ، او عالم اين امت است .
و در روايت ديگر
از آن حضرت نقل شده كه فرمود : « ايّانا عنى و على افضلنا و اوّلنا و خيرنا بعد النّبى صلى اللّه عليه و آله و سلم » اين آيه شريفه در بيان كسى كه « علم كتاب در نزد او است ما را منظور كرده و « على » افضل ما و اولين فرد ما و بهترين ما بعد از پيامبر است » .
از عمر ابن اذينه از امام صادق عليه السلام نقل شده كه فرمودند . « على » عليه السلام فرمودند : « الا انّ العلم الّذى هبط به آدم عليه السلام من السّماء الى الارض و جميع ما فضّلت به النبيّون الى خاتم النبيين فى عترهء خاتم النبيين » - آگاه باشيد ، آن دانش كه آدم بدان از آسمان به زمين هبوط كرد و تمام آنچه از دانش به تمامى پيامبران تا آخرين آنان از جانب خداوند عطا شده « همه و همه » در عترت