راستاى قامت محمد ( ص ) تا ابد به آل اوست
و در نهج البلاغه « 1 » از حضرت امير المؤمنين عليه السلام است كه بعد از برگشتن از جنگ صفين ايراد نمود ، آمده است . « آل پيامبر نگهدارنده راز نهان و پناه فرمان رسول اكرم ( ص ) و خزينهء دانش او و موج حكمتهايش و كوههاى حفاظ دينش مىباشند . بكمك آنان خميدگى پشتش استقامت يافت و لرزش اندامش بر طرف و تعادل يافت . هيچيك از اين امت با آل پيغمبر قابل قياس نيست و آنان كه همواره از نعمت معارف ايشان خوشه چينند ، با آنان برابر نيستند . آن بزرگواران اساس دين و ستون ايمان و پايه يقينند . دورشدگان از راه حق به آنان رجوع و واماندگان به ايشان ملحق شوند و خصائص امامت در آنان تمركز و ويژه ايشان است . وصيت و وراثت پيامبر تنها در مورد ايشان ثابت است . اكنون حق بسوى اهلش بازگشته و بجاى حقش انتقال يافته « 2 » است و نيز در خطبه چهارم فرمودند : « بواسطهء ما از تيرگى شبهاى ظلمانى آخر ماه به روشنايى راه يافتيد . كر باد گوشى كه از فرياد رهنما پند نگيرد ، چگونه مىشود گوشى كه صداى رساى ( رسول خدا ( ص ) ) را نشنود از صداى آهسته و نارساى ( من ) موعظهپذير باشد ؟ .
دلى كه از خوف خدا نگران است ، اطمينان دارد « 3 » ( و اين دلهاى آل پيغمبرند ) و نيز مىفرمايد عترت پيغمبرتان در ميانتان است و آنان رهبرانى هستند كه مردم را به راه حق سوق مىدهند ايشان زبانهاى راستگويند پس آنان را به نيكوترين منزلهاى قرآن فرود آوريد پس بكجا مىرويد و چگونه سرگردان شدهايد .
هامش
( 1 ) - نهج البلاغه خطبه 2 .
( 2 ) - خطبه 2 .
( 3 ) - خطبه 86 .