وى رسيد هلاك شد و در نتيجه روميان دچار تشويش و اختلال گرديدند . در اين اثنا تاريكى شب فرارسيد و ايرانيها به اردوى خود بازگشتند . ليكن روز بعد مصمم شدند كه به وسيلهء نقبى از حصار بگذرند و شهر را متصرف شوند .
شهر پترا از يك سو به وسيلهء دريا و از سوى ديگر به وسيلهء صخرههاى عظيم و مرتفع محصور است و در زمين مسطح فقط يك راه دارد كه آن هم داراى وسعت زيادى نيست و از هر طرف صخرههاى خيلى بلند آن را احاطه نموده است .
كسانى كه شهر مذكور را در قديم ساختهاند براى جلوگيرى از حملهء بيگانگان ديوار طولانى و محكمى در سراسر اين راه بنا كرده و در دو طرف آن نيز دو برج بزرگ ساختهاند . برجهاى مزبور از حيث ساختمان با برجهاى معمولى فرق دارد ، زيرا بجاى آنكه ميان آنها را خالى گذاشته باشند از پى تا قلهء آن را با سنگهاى بسيار درشت پر كرده و سنگها را طورى سخت به هم چسبانيدهاند كه هيچ منجنيق و ماشين ديگرى قادر به ويران كردن آنها نمىباشد . ليكن ايرانىها پنهانى تا زير يكى از برجها نقبى زدند و به تدريج مقدار زيادى از سنگهاى آن را بيرون آوردند و به جاى آنها چوب و تخته كار گذاشتند و سپس چوبها را آتش زدند و شعلهء آتش كمكم توسعه يافت و سنگها را سست نمود و سرانجام برج با صدائى رعدآسا متلاشى گشت و به زمين افتاد . اما رومىها كه از پيش متوجه اين موضوع بودند اندكى پيش از سقوط برج از ميان آن بيرون رفته و به شهر گريخته بودند و به اينجهت به هيچيك از آنان آسيبى وارد نيامد .
بدين ترتيب ايرانىها توانستند از زمين مسطح به حصار حمله كنند و شهر را به آسانى متصرف شوند و روميان ناگزير با خسرو داخل مذاكره شدند و پس از گرفتن تأمين براى حفظ جان و مال خود شهر را تسليم وى نمودند ( سال 541 ميلادى ) . خسرو پس از تسخير « پترا » همهء ذخائر و دفائن بيحساب را متصرف گرديد و غير از آن نه خودش ، و نه لشكريانش به هيچ چيز ديگر دستاندازى ننمودند و روميان دارائى خود را با كمال آسودگى حفظ كردند و با سپاهيان
جنگهاى ايران و روم ( فارسى ) — صفحة 174
مساهمون: پروكوپيوس
ص١٧٤