را در آينده به سربازى خود مىپذيرند و اين پول به منزلهء جيره و مواجبى است كه در برابر خدمات ايشان به آنها مىپردازند ، چنان كه اكنون شما همه ساله مبلغى پول به هياطله و اعراب مىپردازيد و پرداخت آن صورت خراج و جزيه ندارد و تنها براى آنست كه آنها سرزمين شما را از حملهء بيگانگان حفظ نمايند . پس از اين گفتگوها عاقبت قرار بر اين شد كه خسرو پنجاه « سنتنارى » طلا نقد و سالى هم پنج سنتنارى طلا بطور هميشگى از روميان بگيرد و در عوض از آزار دولت روم صرفنظر كند و پس از گرفتن گروگان معتبر از سفرا ، با تمامى لشكر خود به ايران بازگردد تا بعد سفراى تازهء ژوستينين نزد وى بيايند و شالودهء صلح دائم و هميشگى را ميان دو مملكت بريزند .
11 [ باجگرفتن خسرو از مردم سلوكيه ، آتش زدن معبد ميكائيل ، ورود به شهر آپامى و غارت طلا و جواهرات آنجا و شركت در مسابقهء ارابهرانى ]
پس از آن خسرو به « سلوكيه » كه شهرى است در كنار دريا و صد و سى « استاد » تا انطاكيه فاصله دارد رفت و در آنجا بىآنكه آسيبى به روميان وارد آورد ، خود به تنهائى در آب دريا آبتنى كرد و پس از تقديم قربانىهاى متعدد به پيشگاه آفتاب و خدايان ديگر مراجعت كرد و چون به اردوى خود آمد ، اظهار اشتياق به ديدن شهر « آپامى » « 1 » كه در همان نزديكى واقع است نمود . سفرا ناگزير اين تقاضا را پذيرفتند ولى با او شرط كردند كه پس از تماشاى شهر و گرفتن هزار پوند نقره بىآنكه زيانهاى ديگرى به شهر وارد نمايد از آنجا برگردد . اما در عين حال مىدانستند كه خسرو از آمدن به شهر مذكور هيچ مقصود ديگرى ندارد جز آنكه بهانهء كوچكى به دست آورد و آنجا را به باد چپاول و غارت بدهد . بنابراين خسرو نخست به « دافن » « 2 » كه يكى از روستاهاى نزديك انطاكيه است رفت و چشمههاى آب و بيشههاى مصفا و خرم آنجا را كه واقعا ديدنى است تماشا كرد و پس از گذراندن قربانى به افتخار خدايان از آنجا برگشت و آسيب
هامش
( 1 ) -Apamea( 2 ) -Daphene