داريم كه چون آزار روميان فايدهاى براى ايرانىها ندارد ، از اين كار دست بكشى و كسانى را كه تازه با تو پيمان صلح و دوستى بستهاند بيش از اين نيازارى و زيانهاى جبرانناپذير بر ايشان وارد نسازى . »
خسرو پس از شنيدن اين سخنان تأكيد نمود كه ژوستينين پيمان صلح را نقض نموده است و ضمنا موجباتى را كه امپراطور براى برپا كردن جنگ فراهم ساخته بود يك يك شرح داد . پارهاى از دلائل او راست بود اما باقى همه تهمت و افترا بود و خود او آنها را براى اثبات حقانيت خويش ساخته بود . خسرو مخصوصا به موضوع نامه نوشتن ژوستينين به « منذر » و هونها خيلى اهميت مىداد و آن را موجب اصلى جنگ قلمداد مىكرد . ولى از اينها گذشته هيچ سند و مدركى نداشت كه نشان دهد روميان به خاك ايران تجاوز كرده يا حتى تمايلى به جنگ از خود نشان داده باشند . سفرا گناه برخى از اين مسائل را به گردن نزديكان و مأمورين ژوستينين انداخته و خود او را تبرئه كردند و بعضى ديگر از اعتراضات خسرو را نيز به عذر آنكه اشتباه و سوء تفاهم بوده و هرگز صورت وقوع نيافته است رفع نمودند . عاقبت خسرو از روميان درخواست كرد كه پول هنگفتى به وى بپردازند و در عين حال به ايشان اخطار نمود كه پرداخت اين پول به هيچوجه باعث استقرار صلح هميشگى ميان دو كشور نخواهد گرديد ؛ زيرا مىگفت دوستى و مودتى كه مردم آن را با پول مىخرند معمولا به همان سرعتى كه پول خرج مىشود از ميان مىرود و ديرى نمىپايد و به اين جهت بايد روميان همه ساله مبلغ معينى به ايرانىها بپردازند تا ايشان اساس صلح را مستحكم نگاه دارند و خود نگهبانى در بندهاى خزر را به عهده بگيرند و ديگر از بابت استحكامات شهر دارا شكايتى نداشته باشند . سفرا چون اين پيشنهاد را شنيدند گفتند پس ايرانىها مىخواهند روميان را تابع و خراجگزار خود سازند . خسرو در پاسخ گفت پرداخت اين پول صورت خراج ندارد ، بلكه روميها ايرانيان
جنگهاى ايران و روم ( فارسى ) — صفحة 151
مساهمون: پروكوپيوس
ص١٥١