أبو عمرو بن حماس گفت : من آن سنگ را ديدم كه اثر آن ضربه بر آن بود . مردم مىگفتند : اين اثر ضربت شمشير زبير است » . « 1 »
( 1 ) 78 - ابن عبد الحميد گفت : « وقتى مردم در اين باره بر او سخت گرفتند ، ام مسطح بنت اثاثه بيرون آمد تا در كنار قبر پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله ايستاد و گفت :
كانت امور انباء و هنبثة * لو كنت شاهدها لم تكثر الخطب
انّا فقدناك فقد الارض وابلها * و اختلّ قومك فاشهدهم و لا تغب « 2 »
ابو بكر احمد بن عبد العزيز گفت : ابو زيد عمر بن شبّه به ما خبر داد و گفت :
ابراهيم بن منذر از ابن وهب ، از ابن لهيعه ، از أبو الأسود ، ما را حديث كرد و گفت :
شمارى از مردان مهاجران در بيعت ابو بكر خشمگين شدند كه بدون مشورت صورت گرفته است . على و زبير نيز خشمگين شدند و مسلحانه به خانه فاطمه پناه بردند . عمر جماعتى از جمله اسيد بن حضير و سلمة بن سلامة بن وقش - هر دو از بنى عبد الاشهل - آمدند و به خانه يورش بردند . فاطمه عليها السّلام فرياد كشيد و آنان را به خدا قسم داد . آنان شمشير على و زبير را گرفتند و به ديوار زدند تا هر دو شكست . سپس عمر ، على و زبير را بيرون كشيد تا بيعت كردند » . « 3 »
( 2 ) 79 - ابو بكر به اسناد ديگرى كه ذكر كرده ، روايت مىكند كه ثابت بن قيس بن شمّاس با كسانى بود كه همراه عمر در خانه فاطمه عليها السّلام حضور يافتند . اين ثابت ، برادر دينى بنى الحارث بن خزرج است .
( 3 ) 80 - همچنين روايت كرده كه محمّد بن مسلمه همراه آنان بود و هم او بود كه
هامش
( 1 ) همان ، ج 6 ، ص 48 .
( 2 ) لسان العرب ، ج 3 ، ص 20 ، وى مىگويد : اين دو بيت را فاطمه عليها السّلام پس از رحلت پدرش سرود . بر پايهء يك حديث ديگر اين دو بيت را صفيه خواند .
( 3 ) شرح نهج البلاغه ، ج 2 ، ص 50 ؛ ج 3 ، ص 49 ؛ ج 6 ، 47 ؛ طبقات ابن سعد ، ج 8 ، ص 228 .