همان كسانى كه ( برخى از ) مردم به ايشان گفتند : مردمان براى ( جنگ با ) شما گرد آمدهاند ؛ پس از آنان بترسيد ، ولى ( اين سخن ) بر ايمانشان افزود و گفتند : خدا ما را بس است و نيكو حمايتگرى است .
هنگامى كه مسلمانان به بدر رسيدند ، بازارهايى ديدند كه احدى با آنان رقابت نتوانست كرد . مجاهد و عكرمه عقيده دارند كه آيهء
الَّذِينَ اسْتَجابُوا لِلَّهِ وَ الرَّسُولِ
، « 1 » در اين غزوه فرود آمد . در حالى كه از نظر بيشتر مفسران ، آيه مذكور در غزوهء حمراء الاسد فرود آمده است .
مسلمانان در شب اوّل ذىقعده وارد بدر شدند . پيامبر ( ص ) هشت روز در آنجا به انتظار ابو سفيان نشست ، امّا از او خبرى نشد . مسلمانان كالاهاى خود را در بازار بدر فروختند و از هر درهمى يك درهم سود بردند .
خبر آمدن نيروهاى پيغمبر ( ص ) به همه مردم رسيد و آوازهء سپاه آنان در همه جا پراكنده شد . خداوند دشمنانشان را خوار و ذليل كرد . آنان به سلامت و با سود سرشار به مدينه بازگشتند .
امّا مشركان : ابو سفيان تصميم گرفت كه از مكّه بيرون آيند و به اندازهء يك يا دو شب راه بيايند و سپس برگردند و اگر محمّد بيرون آيد ، چنان استدلال كنند كه امسال ، سال خشكى است و اگر بيرون آيد ، اين به نفع آنان و به زيان او خواهد بود .
ابو سفيان همراه قريش كه جمعا دو هزار نفر بودند ، بيرون آمد . آنان پنجاه اسب داشتند و چون به مجنّه كه بازار معروفى در ناحيهء ظهران بود ، رسيدند ؛ بازگشتند . بنا به روايتى تا عسفان پيش رفتند .
در يك روايت آمده كه ابن حمام به نزد قريش رفت و آنان را از آمدن مسلمانان به بدر ، با خبر ساخت . ابو سفيان وحشت كرد و به مكّه بازگشت . مردم
هامش
( 1 ) . آل عمران ( 3 ) : 172 .