نتيجه رسيدند كه توان جنگ با پيغمبر ( ص ) را ندارند و از اين رو ترجيح دادند كه در برابر فرمان رسول خدا ( ص ) سر تسليم فرود آورند و جلاى وطن و آوارگى را بپذيرند ، و خداوند زمينها و اموال بنى نضير را فىء رسول اكرم ( ص ) ساخت .
با اين حال اصرار و پافشارى برخى روايات را بر اظهار عنف و خشونت ، و جنگ و قتال ويرانگر ، نوعى تلاش مغرضانه مىدانيم كه هدف آن اشاره به گشودن زمينهاى بنى نضير به صورت قهرآميز و با زور سپاه و شمشير است و اين كه مسلمانان اين زمينها را از باب استحقاق خويش به دست آوردند و رسول خدا ( ص ) در اعطاى اين زمينها به مسلمانان بر آنان تفضّل و بخششى نكرده است .
اين مطلب بدان معنى است كه مطالبهء وارثان حقيقى پيغمبر ( ص ) كه پس از رحلت او خواهان استرداد زمينهاى خود شدند ؛ بىمعنى و نادرست بوده است . در حالى كه قرآن به صراحت بيان فرموده كه زمينهاى بنى نضير فىء و خاص رسول خدا ( ص ) است .
9 . حشر اوّل
در سورهء حشر كه به عقيدهء مورّخان و مفسّران از حادثهء بنى نضير سخن مىگويد ؛ چنين آمده است :
هُوَ الَّذِي أَخْرَجَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ مِنْ دِيارِهِمْ لِأَوَّلِ الْحَشْرِ
« 1 »
او كسى است كه از ميان اهل كتاب ، كسانى را كه كفر ورزيدند ، در نخستين اخراج بيرون كرد .
مفسّران در بيان مراد از حشر اوّل ( نخستين اخراج ) اختلاف نظر دارند . بنا به روايت موسى بن عقبه : يهوديان گفتند : محمّد ، به كجا بيرون رويم ؟ فرمود :
هامش
( 1 ) . حشر ( 59 ) : 2 .