2 . هر چند احدى از زنان قريش به اسارت درنيامد ، امّا كشتههاى بدر ، احد و ساير معركههاى نبرد هرگز از ياد آنان نرفت . چنان كه جنگ صفين بنا به گفته ام الخير دختر حريش ، نتيجهء حقد و كينههاى بدر و احد بود كه معاويه براى خون خواهى و انتقام بنى عبد شمس به هنگام غفلت مسلمانان به راه انداخت . « 1 »
فاجعهء كربلا و شهادت امام حسين ( ع ) و ياران و فرزندانش ، انگيزههاى انتقامجويانه داشت كه از كينههاى يزيد در بدر و احد نشأت مىگرفت . چنان كه خود او گفت :
ليت اشياخى ببدر شهدوا * اجزع الخزرج من وقع الاسل
لاهلّوا و استهلوا فرحا * ثم قالوا : يا يزيد لا تشل
كاش پيران و بزرگان من ، در بدر مىديدند
بىتابى خزرج را از فرود آمدن نيزهها ؛
تا شادباش گويند و هلهله كنند از سر شادى ،
و بگويند : اى يزيد ؛ دستمريزاد .
هنگامى كه سر امام حسين ( ع ) را به مدينه آوردند ، مروان سر حضرت را به سوى قبر پيامبر ( ص ) انداخت و گفت : محمّد ، امروز به جاى روز بدر . « 2 »
علاوه بر اين واقعه حرّه و ديگر معركههاى انتقامجويانه قريش بر ضدّ اهل بيت ( ع ) و ياران و شيعيان خاندان پيغمبر ( ص ) ، همه و همه ناشى از حقد و كينههاى عميق قريش از بدر و احد بوده است . حال اگر رسول خدا ( ص ) احدى از زنان قريش را اسير مىكرد ، فكر مىكنيد يزيد با زينب و ديگر اسيران كربلا چه مىكرد ؟
هامش
( 1 ) . العقد الفريد ، 2 / 115 ؛ صبح الاعشى ، 1 / 297 ؛ بلاغات النساء ، 57 ؛ الغدير ، 9 / 271 .
( 2 ) . شرح نهج البلاغه ، 4 / 71 - 72 .