كشت ، على بود . ابو رافع گفت : وقتى على آنان را كشت ، پيامبر ( ص ) به جماعتى از مشركان نگريست . . . جمع كثيرى از مورّخان و حتى متكلّمان تصريح كردهاند كه على ( ع ) پرچم داران قريش را كشت . « 1 » برخى همچون اسكافى اين مطلب را در مقام استدلال و احتجاج آوردهاند . اگر مجالى براى انكار اين نكته بود ، قطعا در چنين مقامى به آن استدلال و احتجاج نمىكردند .
2 . امام صادق ( ع ) فرمود : پرچم داران قريش در احد يازده نفر بودند . همهء آنان را على ( ع ) كشت . « 2 »
4 . شكست قريش
مىگويند : وقتى پرچمداران مشركان كشته شدند و پرچم قريش بر زمين افتاد ، جنگاوران سپاه مشركين پراكنده شدند و نگهبانان دره عينين به سوى آنان تيراندازى مىكردند .
مردم به سختى پيكار كردند . از ميان مردان مسلمان ، حمزه و على و ابو دجانه در ميان سپاه دشمن فرورفتند . خداوند پيروزى را بر مسلمانان فرود آورد و بتپرستان را درهم شكست . « 3 »
به تعبير ديگرى « على ( ع ) همراه شمارى از مردان مسلمان جنگيد . » « 4 » قريش شكست خورد . مسلمانان به تعقيب آنان رفتند و آن چنان كه خواستند ، شمشير در ميانشان گذاشتند . سپس به غارت اردوگاه مشركان پرداختند و آنچه را در آن بود ، به غنيمت بردند .
هامش
( 1 ) . شرح نهج البلاغه ، 13 / 293 ، العثمانيه ، 340 ؛ شرح التجريد ، 486 ؛ مجمع البيان ، 2 / 513 ؛ بحار الانوار ، 20 / 26 ؛ تفسير قمى ، 1 / 113 ؛ الارشاد ، 52 .
( 2 ) . الارشاد ، 52 .
( 3 ) . الكامل فى التاريخ ، 1 / 153 .
( 4 ) . تاريخ الخميس ، 1 / 427 .