تخطي إلى المحتوى الرئيسي

چين نامه ( فارسى ) — صفحة 73

مساهمون:

ص٧٣

فصل هشتم در بيان شكل و هيأت و كسوت و بعضى ضوابط و قواعد مردم چين

مردم چين سفيدپوستند ، مگر بعضى از ايشان كه در طرف جنوب‌اند ، رنگ آنها گندم‌گون و سبزچرده‌اند . ريش كثيف 275 و پرمو ندارند بلكه كم‌موى كوسج‌طوراند . و ريش‌هاى ايشان نيز [ 88 ] مجعّد نيست ، بلكه دراز و بىچين و استاده مىباشد . و ريش آن مردم دير مىبرآيد و رنگ آن مانند موى سرشان سياه است . و نزد مردم چين قبيح و كريه است رنگ موى زرد كه به سرخى مايل باشد . چشم‌هاى تنگ دارند به شكل بيضه اما به رنگ سياه و بيرون برآمده . و بينى ايشان خرد و كوتاه است ، گوش‌هاى ميانه دارند در بزرگى و خردى . و مردم بعضى از ولايات چين روى شبيه به شكل مربع دارند . و انگشت خرد پاى مردم كانتون « 1 » من توابع چين دو ناخن دارد و مردم كوچين سين نيز كه گرد نواحى چين است همان قسم ناخن دارند . جميع زنان كوتاه قداند و پاى خرد [ در ] « 2 » زنان مطلوب است لهذا در خردسالى پاىهاى ايشان را با نوارها مىبندد و در تمام مدت عمر همان نوارها به پا مىپيچند كه مبادا پاى ايشان كلان بشود . 276 و از اين جهت چون راه مىروند پندارى كه پا بريده و مقطوع الرجل‌اند . و چنان ظاهر مىشود كه اين اختراع مرد دانا است تا زنان در بازار به آسانى نگردند و در خانه‌هاى خود بنشينند . و زنان و مردان چين همه موى سر دراز نگاه مىدارند . هرگز حجّام 277 دست به موى ايشان نمىرساند ، مگر در ايام طفوليت زيرا كه تا سال پانزدهم تمام موى سر را مىتراشند و تا بيست سال موى سر را نمىبندند و
هامش
( 1 ) . آوانويسى چينى آنGuangdong( ؟ ؟ ؟ ) است . در متن‌هاى ايتاليايى و چينى به دنبال نام اين محلGuangxi( ؟ ؟ ؟ ) نيز ضبط شده . ( 2 ) . افزوده از ك .