بحار الأنوار ( زندگانى حضرت زهرا ع ) ( فارسي ) — صفحة 656

حضرت رسول فرمود : فاطمه راست گفت و تو نيز راست گفتى « 1 » . پس از اين جريان حضرت زهرا خوشحال گرديد و به نحوى لبخند زد كه دندانهايش ديده شد . يكى از آن دو نفر به رفيق خود گفت : خيلى تعجب مىكنم ! چه باعث شد كه رسول خدا ما را در اين ساعت خواست ؟ ! « 2 » سپس پيامبر خدا دست على را گرفت و انگشتهاى مبارك خود را در ميان انگشتان حضرت امير نهاد ، آنگاه حسن را برداشت و على عليه السّلام حسين را برگرفت و حضرت زهرا ام كلثوم را ، و داخل خانهء على شدند . و پيغمبر خدا يك قطيفه روى ايشان انداخت و آنان را به خداوند سپرد و برگشت و بقيهء شب را به نماز مشغول شد . زمانى كه حضرت فاطمه دچار آن بيمارى گشت كه از دنيا رفت ، ابو بكر و عمر براى عيادت حضرت زهرا عليها السّلام آمدند و اذن ورود خواستند ، ولى آن حضرت اجازه نداد . ابو بكر كه با اين منظره مواجه شد ، با خدا عهد كرد كه زير سايه و سقف نرود تا اينكه نزد حضرت فاطمه برود و از آن حضرت رضايت حاصل كند . لذا يك شب در زير آسمان خوابيد و زير سقف و سايه نرفت . پس از اين جريان عمر به حضور حضرت امير آمد و گفت : ابو بكر پير مردى است دل نازك ، ابو بكر در غار با پيغمبر بوده ، افتخار رفاقت با آن حضرت را دارد ، ما غير از اين مرتبه مكررا نزد فاطمه آمديم و اذن ورود خواستيم ولى وى به ما اجازه نداد تا مشرّف