فاطمه ناميدى و وعده دادى كه به وسيلهء من ، هر كس را كه شيعهء من و فرزندانم باشد از آتش نجات دهى ، وعدهء تو حق است و تخلّف نمىپذيرد . سپس خداوند عزّ و جل مىگويد :
راست مىگويى اى فاطمه ! من تو را فاطمه ناميدم و كسى را كه تو را و فرزندانت را دوست داشته و شيعهء شما باشد از آتش نجات مىدهم و وعدهء من حق است و خلف وعده نخواهم كرد ، و به اين منظور دستور دادم او را به جهنّم ببرند كه تو براى او شفيع شوى و من شفاعت تو را بپذيرم تا مقام و منزلتى كه تو نزد من دارى براى ملائكه و پيامبران و اهل محشر معلوم شود ، اكنون دست هر كس را كه در ميان دو چشم او مؤمن نوشته شده باشد بگير و داخل بهشت نما .
[ متن عربى ]
38 / 12 - الأمالي للشيخ الطوسي « 1 » الْفَحَّام « 2 » عَن الْمَنْصُورِيِّ « 3 » عَن عَم أَبِيه « 4 » عَن أَبِي الْحَسَن الثَّالِث « 5 » عَن آبَائِه ع قَال « 6 » قَال رَسُول اللَّه ص إِنَّمَا سُمِّيَت ابْنَتِي فَاطِمَةَ لِأَن اللَّه عَزَّ وَ جَل فَطَمَهَا وَ فَطَم مَن أَحَبَّهَا مِن النَّارِ
ترجمه :
شيخ طوسى در امالى گويد : رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم فرمود :
دخترم به اين جهت فاطمه ناميده شد كه خداوند عزّ و جل او و دوستدارانش را از آتش جهنّم نگاه داشته است .
هامش
( 1 ) امالى شيخ طوسى ، ج 1 ص 300 .
( 2 ) ابو محمّد فحّام سامرى .
( 3 ) ابو الحسن محمّد بن احمد هاشمى منصورى .
( 4 ) موسى بن عيسى بن احمد هاشمى .
( 5 ) امام على بن محمّد هادى عليه السّلام .
( 6 ) و مراجعه شود به :
- بشارة المصطفى ، ص 123 و 131 - ارشاد القلوب ، ص 232 - تاريخ بغداد ، ج 3 ص 110 .