2 - شناخت داروهاى ساده وآميخته كه نمونهء برجستهء يوناني آن « الحشائش » ديسقوريدوس است كه نخستينبار آن را اصطفن به تازى درآورد وحنين آن را درست نمود .
نسخههاى فراوانى از آن با پيكرهها در دست هست . همان خالد جاذر در همان دفتر از نسخههاى ليدن وأيا صوفيا وپاريس واستانبول واكسفورد وبولونا ( ص 52 - 62 ) ياد كرده است . در پزشكى سدههاى ميانين ياد شده ( ص 55 - 56 ) از نسخههاى يوناني وعربى آن ودر همان دفتر لوى ( ص 197 ) ودر بررسى از دانش اسلامى از رهگذر نگارها
Islamic Science , an illustrated Study
از دكتر سيد حسين نصر چاپ 1976 ص 185 وجاهاى ديگر از آن ياد شده وپيكرهء ديسقوريدوس را آنگاه كه مهر گياه
Nandragora
را به شاگردش نشان مىدهد در همان دفتر نصر مىبينيم .
اين ترجمهء عربى در تطوان در 1952 چاپ شده است ( مجلهء معهد المخطوطات 4 : 171 ) .
أبو عبد اللّه بن حسين بن إبراهيم بن حسن خورشيد طبري ناتلى در گذشتهء نزديك 380 نگارشى بر حشابش دارد ( سزگين 3 : 59 - 60 - رمضان ششن 235 - اولمان 260 - قرطاى ش 7191 ) .
دومين بار مهران بن منصور بن مهران همان را براي پادشاه دياربكر خسرو إيران آلى ارتقى ( 547 - 572 ) از سريانى به تازى درآورد وآن به گواهى صلاح الدين منجد در « مقدمة الحشائش والأدوية لديسقوريدوس » چاپ 1965 بهتر از آن ترجمهء نخستين است . نسخهء كهن آن در آستان رضوى است ( 2 : 55 - 47 ) وفيلم آن در دانشگاه ( 1 : 316 ) ونسخهء ديگرى از آنكه محمد باقر حافظ براي منوچهر خان در 1028 از روى همان نسخه نوشته ومصور كرده است در كتابخانه گلستان تهران هست ( ش 2351 ) كه در خوشنويسان ميانى ( 4 : 139 ) ومجلهء معهد المخطوطات ( 3 : 71 ) وگفتارم در فرهنك إيران دربارهء همين كتابخانهء ( 26 : 114 ) از آن ياد شده است . چند برگى هم از آغاز نسخهاى به نسخ درشت ومصور در كتابخانهء مجلس