نوشته 710 ) ونشريهء كتابخانه مركزى دانشگاه ( 9 : 654 نسخهء سدهء 6 و 7 باكو ) ياد كردهام در نسخه باكو اين يكى گفتار دهم خوانده شده است اين نسخه هم چاپ عكسي شده است .
13 - أبو ريحان احمد بيرونى خوارزمي ( 363 - 440 ) نگارندهء الجماهر في معرفة الجواهر ( كارنامهء كنگره بيرونى در 1352 ) وكتاب الصيدنة كه متن عربى آن در كراچى چاپ شده وترجمهء فارسي آن از قاضى جلال الدين أبو بكر بن علي اسفرهء كاسائى ساختهء 607 و 633 در تهران به چاپ رسيده است ( نشر دانش 3 : 5 ص 60 ) ترجمهء انگليسى وروسى هم دارد از اين دفتر گذشته از داروشناسى مىتوان از رهگذر زبانشناسى نيز بهرهمند گشت .
( آينده 9 : 369 و 482 - فهرست فيلمها 1 : 138 و 351 - فهرست ظاهريه 115 ) .
14 - ابن سينا بخارايى ( 373 - 427 ) قانون نگاشته است در پنج دفتر كه همهء آن در پزشكى است وآن را براي دوستان خود در گرگان نزديك 403 آغاز كرده ودر رى نزديك 405 بدان مىپرداخته ودر همدان ميان 405 و 414 آن را به پايان برده وآن را به شاگردان مىآموخته است . شاگردش جوزجانى بر مشكلات آن گزارش نوشته است . آن را يكى از سه دفتر بزرگ وباارزش پزشكى إيراني بشمار آوردند كه دوم وسوم آن حاوي رازي وطب ملكي مجوسي اهوازى مىباشد وآن را در نظم از آن دو بهتر ومواد آن را بيشتر دانستند . سامى حمارنه در فهرست ظاهريه ( ص 262 ) از آن گفتگو داشته وآلبيرزكى إسكندر در فهرست كتابخانهء تاريخ پزشكى ولكام
Wellcom
( ص 30 ) از پيوند آن با حاوي رازي سخن رانده است . اين دفتر جاى گزين الطب الملكي مجوسي شده ودر إيران وهند واروپا روايى داشته وبه زبانهاى عربى ولاتينى وفارسي وتركى واردو واروپايى ترجمه شده است ، ترجمهء فارسي كليات آن از فتح اللّه شيرازي در 1002 در هند در 1307 ودر إيران همين سألها چاپ شده است .
أبو العلاء ابن زهر در گذشتهء 500 واندى آن را در اندلس به كنار گذارده واز