پيامبريد ؟ جواب مىدهند : از امّت حضرت محمّد ( ص ) . فرشتگان مىگويند شما را به خدا سوگند ، بگوييد ؛ كار شما در دنيا چه بود ؟ مىگويند : ما دو خصلت داشتيم كه خداوند بدان وسيله به لطف و رحمت خود اين مقام را به ما مرحمت كرد ، مىپرسند : آن دو خصلت چه بودند ؟ مىگويند : در خلوت ما از خدا شرم مىكرديم كه مرتكب گناه شويم ، ديگر آن كه هر چه خداوند روزى ما كرده بود راضى بوديم ، فرشتگان مىگويند ، اين مقام زيبندهء شماست ( 26 ) .
و آن گرامى فرمود : خوشنودى دلتان را تقديم پيشگاه خدا كنيد ، تا به مزد تنگدستيتان برسيد و اگر نه نمىرسيد ( 27 ) .
و نيز فرمود : هر كس مىخواهد مقام خود را در پيشگاه خدا بشناسد بايد ببيند خدا در نظر او چگونه است زيرا خداوند ، به بنده همان مقام و منزلت را مىدهد كه بنده به خدا در دل خود مىدهد ( 28 ) .
ابن عباس مىگويد : نخستين كسانى كه روز قيامت به طرف بهشت خوانده مىشوند كسانى هستند كه در هر حال خدا را سپاسگزارند .
مردى در پاى يكى از بزرگان زخمى را ديد ، گفت : دلم به حال تو به خاطر اين زخم مىسوزد ! او در جواب گفت : من خدا را سپاسگزارم كه اين زخم از اينجا درآمد و از چشمم در نيامد .
در اسرائيليات ( 29 ) آمده است كه عابدى مدّت درازى خدا را عبادت كرده بود ، در خواب ديد كه فلان زن در بهشت همسر اوست ، از آن زن جويا شد تا او را پيدا كرد ، و سه مرتبه از او پذيرائى كرد تا عمل او را ببيند ، ديد خودش شب را به نماز مىگذراند و او به خواب ، و خود روزها روزهدار ، و او روزه هم نمىگيرد پرسيد :
آيا تو عملى جز آنچه من ديدم ، دارى ؟ گفت : نه به خدا قسم همان بود كه ديدى ، غير از آنها چيزى بلند نيستم ، آن عابد هى دوباره پرسيد : بگو چه عملى دارى تا اينكه آن زن گفت : يك خصلت كوچكى دارم و آن اين است كه اگر در تنگنا باشم آرزوى رفاه نمىكنم ، و اگر بيمار شوم آرزوى تندرستى نمىكنم و اگر ناخوش
مجموعه ورام ( آداب و اخلاق در اسلام ) ( فارسى ) — صفحة 423
مساهمون: ورام بن أبي فراس المالكي الاشتري
ص٤٢٣