وهب بن منبّه گويد : دل هر كسى كه به دنيا شاد شود ، حكمت و دانش را از دست داده ، و هر كس هوى و شهوت را زير پا بگذارد ، شيطان از سايهء او مىنالد ، و هر كس بر هواى نفس خود غلبه كند پيروز است .
به كسى گفتند : فلانى مرد ، گفت : براى دنيا جمع كرد ، و خود به آخرت رفت و خود را تباه ساخت ، گفتند : او كارهاى نيك چنين و چنان كرد ، و چندين كار خير و نيك را نام بردند . گفت : اينها به حال او سودى ندارند ، چون او براى دنيا جمع كرد ! به حكيمى گفتند : دنيا از كيست ؟ گفت : از كسى كه ترك دنيا گفته است ، گفتند : آخرت از آن كيست ؟ جواب داد : از كسى كه در پى آن است .
حكيمى گويد : دنيا سراى ويرانهاى است ، و ويرانتر از آن دل كسى است كه دنيا را آباد سازد ، و بهشت سراى آبادى است ، و آبادتر از آن دل كسى است كه آن را مىجويد .
يكى از بزرگان مىگويد : سه كس عاقل است : آن كه دنيا را ترك كند ، پيش از آن كه دنيا او را ترك گويد ، و قبر خود را آباد كند پيش از آن كه وارد آنجا شود ، و آفريدگار خود را خوشنود سازد ، پيش از آن كه او را ملاقات كند .
دانايى مىگويد : هر گاه اهل دنيا را ديدى كه در بارهء پارسايى سخن مىگويند ، بدان كه آنها مسخرهء دست شيطانند .
امير المؤمنين - على بن ابى طالب ( ع ) - فرمود : دنيا شش چيز است :
خوردنى ، نوشيدنى ، پوشيدنى ، سوارشدنى ، همسرى و بوييدنى . بالاترين خوردنىها عسل است كه مكيدهء زنبور است و بالاترين نوشيدنيها آب است كه نيكوكار و بدكار در آشاميدن آن برابرند ، و بهترين پوشيدنىها ابريشم است كه بافته كرم است ، و بالاترين مركبها اسبهايند كه مردان رزم سوار بر آنها كشته مىشوند و بالاترين آميزش ، آميزش با زنان است كه جاى ادرارى را داخل جاى ادرار كردن است ، و زن صورت خود را آرايش مىكند اما هدفش ، زشتترين موضع
مجموعه ورام ( آداب و اخلاق در اسلام ) ( فارسى ) — صفحة 267
مساهمون: ورام بن أبي فراس المالكي الاشتري
ص٢٦٧