تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مجموعه ورام ( آداب و اخلاق در اسلام ) ( فارسى ) — صفحة 266

مساهمون:

ص٢٦٦
گويى سودش مال ديگرى است . ديگرى گويد : هر كس از خدا دنيا را بخواهد مثل اين است كه ، درخواست مىكند تا در قيامت بيشتر نگاهداشته شود . يكى از بزرگان گفته است : هيچ چيزى در دنيا وجود ندارد كه تو را خوشحال كند مگر اينكه به دنبال آن چيزى چسبيده است كه باعث ناراحتى تو است . حسن ( 40 ) گويد : جان آدمى از دنيا - بدون سه حسرت - بيرون نمىرود : از مالى كه جمع كرده سير نمىشود ، و به آرزويش نمىرسد ، و توشهء نيكو براى خانه آينده‌اش نمىگيرد . به كسى گفتند : به بىنيازى رسيده‌اى ! جواب داد : آن كسى بىنياز شده است كه از بردگى دنيا آزاد گشته است . و ديگرى گويد : كسى در برابر خواسته‌هاى دنيا نمىايستد مگر اين كه در دلش چيزى باشد كه او را سرگرم آخرت ساخته باشد . يكى از بزرگان گويد : ما خود را دلبستهء دنيا كرديم ، و هيچ كدام ديگرى را امر به معروف و نهى از منكر نكرد . ديگرى گويد : اندك دنيا انسان را از نعمتهاى زياد آخرت باز مىدارد . حسن گويد : دنيا را خوار شماريد ! به خدا سوگند كه دنيا براى كسى كه آن را پست شمارد ، پست‌تر از همه چيز است . و نيز گويد : هر گاه خداوند نسبت به بنده‌اى ارادهء خير كند به او بخششى مىكند و بعد آن را قطع كند و آنگاه كه آن نعمت تمام شد به سمت او برمىگردد ، و هنگامى كه بنده‌اى نزد خدا خوار و پست شود ، دنياى او را گشايش بخشد . ديگرى گويد : علاقهء دنيا و گناهان قلبى ، تا وقتى كه خيرى به انسان برسد ، او را در ميان مىگيرند .
مجموعه ورام ( آداب و اخلاق در اسلام ) ( فارسى ) — صفحة 266 | ورام بن أبي فراس المالكي الاشتري / محمد رضا عطائى