تازهاى را طلبيد ، - يا دو جريده - و آنها را شكست ، و بعد دستور داد هر تكهاى را روى يك قبر كاشتند ، و فرمود : بدانيد تا وقتى كه اين چوبها خشك نشدهاند از عذاب آنان كاسته خواهد شد . ( 12 ) وقتى كه پيامبر ( ص ) مرد زناكارى را سنگسار كرد ، مردى به رفيقش گفت : اين مرگ فورى بود مثل مردن سگ كه زود مىميرد ، پيامبر ( ص ) - كه آن دو مرد هم همراهش بودند - به مردارى رسيد ، فرمود : از اين مردار با دندانهايتان بجويد . عرض كردند : يا رسول الله ! ما مردار را دندان بزنيم ؟
حضرت فرمود : آنچه شما نسبت به برادر مسلمانتان مرتكب شديد ، بدبوتر از اين بود ! ( 13 ) ابو هريره نقل كرده است كه فرمود : هر كس گوشت برادرش را در دنيا بخورد ، ( 14 ) در آخرت همان گوشت را به او عرضه مىكنند ، و مىگويند ، اين مردار را بخور ، همان طورى كه زندهء او را خوردى پس او را مىخورد ، در حالى كه مىنالد و چهره درهم مىكشد . و در روايت مرفوعى نيز همين طور نقل شده است .
از مجاهد نقل كردهاند كه در بارهء آيهء مباركه :
وَيْلٌ لِكُلِّ هُمَزَةٍ لُمَزَةٍ
( 15 ) گفت : همزة يعنى كسى كه به مردم زخم زبان و طعنه مىزند ، و لمزه ، كسى است كه گوشت مردم را مىخورد . ( 16 ) نقل كردهاند كه تودهء مردم در زمان رسول خدا عبادت را به طور كامل - مثل نماز و روزه را - سخت نمىگرفتند ، امّا در مورد خوددارى از آبرو و ناموس مردم ، سخت پايبند بودند .
از ابن عباس - خدايش راضى باد - نقل كردهاند : هر گاه خواستى عيبهاى برادر مسلمانت را بگويى ، از عيبهاى خودت ياد كن .
حسن ( 17 ) مىگفت : اى فرزند آدم ، هرگز به حقيقت ايمان نمىرسى ، تا اين كه از مردم عيبجويى نكنى ، آن عيبى را كه در خوددارى ، مگر اينكه اوّل آن عيب خود را اصلاح كنى ، و پس از اصلاح ، گرفتار خودخواهى نشوى ، و بهترين