مىريختند . ( 5 ) سليم بن جابر مىگويد : خدمت رسول خدا ( ص ) رسيدم ، عرض كردم :
كار خيرى را به من بياموز تا بدان وسيله خداوند مرا از الطاف خويش بهرهمند سازد . فرمود : كار نيك را - هر چند اندك - كوچك مشمار ! اگر سطل آبى را در ظرف تشنه كامى بريزى ، و يا برادر مسلمانت را با روى باز ملاقات كنى ، امّا پشت سر غيبتش را نكنى ! ( 6 ) براء مىگويد : پيامبر خدا ( ص ) براى ما خطبه خواند ، به حدّى كه سخنان آن بزرگوار را دختران در خانهها مىشنيدند ، آنگاه فرمود : اى كسانى كه تنها به زبان مؤمنيد ، نه به قلب ، غيبت مسلمانان را نكنيد ، و به دنبال ناموس مردم نباشيد ، زيرا كسى كه ناموس ديگرى را دنبال كند ، خداوند وسيله دنبالگيرى ناموس او را فراهم آورد ، و هر كس را كه خداوند اراده كند تا ناموسش دنبال شود ، در ميان خانهء خود آن شخص ، او را بىآبرو سازد . ( 7 ) خداوند به حضرت موسى ( ع ) وحى كرد : هر كس بميرد در حالى كه از غيبتهايى كه كرده پشيمان و توبه كار باشد ، آخرين كسى خواهد بود كه وارد بهشت مىشود ، امّا اگر كسى در حال اصرار بر غيبت بميرد نخستين كسى خواهد بود كه وارد آتش جهنم مىشود .
انس مىگويد : پيامبر ( ص ) خطبه خواند ، و از رباخوارى ياد كرد ، و آن را مهمّ شمرد ، و فرمود : يك درهم كه از راه ربا به دست مرد ، مىرسد . در نزد خداوند گناهش بيشتر از سى و شش زنايى است كه مردى مرتكب شده باشد ، و بدترين نوع ربا آن است كه مردى آبروى برادر مسلمانش را بريزد . ( 8 ) جابر مىگويد : در سفرى همراه پيامبر خدا ( ص ) بوديم ، رسيديم به قبرستانى كه صاحبان دو قبر مورد عذاب بودند ، پيامبر ( ص ) فرمود : اينها به دليل ارتكاب گناه كبيره ( 9 ) در عذاب نيستند ، يكى از اينها غيبت مردم را مىكرده است ، و ديگرى پس از ادرار ، استبراء ( 10 ) از بول نمىكرده است ، آنگاه پيامبر جريده ( 11 )
مجموعه ورام ( آداب و اخلاق در اسلام ) ( فارسى ) — صفحة 226
مساهمون: ورام بن أبي فراس المالكي الاشتري
ص٢٢٦