سنجر شد و او مقام و نامى نيك داشت . وفات ابو طاهر در روز چهارشنبه بيست و پنجم محرم از سال 516 بود .
كاشغرى پس از ابو طاهر به وزارت نشست و در ماه صفر از سال 518 معزول شد و پس از وى معين الدين مختص الملك ابو نصر احمد بن فضل بن محمود كه قبلا بيان بخشش و نجابت او شده عهدهدار وزارت شد .
او بزرگوارترين بخشندگان و بخشندهترين بزرگان بود .
مختص الملك كسى است كه ايام عمر خود را حساب كرد و هر ستمى كه به ياد داشت مرتكب شده بود تلافى نمود . سلطان سنجر به وزارت او را دعوت كرد چون كشورش نيازمند وى بود ازينرو به وى اعتماد كرد و وزارتش داد .
اسماعيليان در روز سهشنبه بيست و نهم صفر از سال 521 بهناگاه به وى حمله كردند و او را كشتند .
پس از مختص الملك نصير الدين ابو القاسم محمود بن ابى توبه مروزى عهدهدار وزارت شد . او بهترين وزيران فاضل بود . همواره دانشمندان را گرد هم فرا مىآورد . فرومايگان را مىكوبيد . اهل دانش او را مقصد خود قرار دادند او هم در سايه بخشش و خانه احسان خود آنان را منزل مىداد .
دانشمندان تاليفاتى به وى هديه كردند .
عمر بن سهلان كتاب « بصائر النصيريه » را بنام و براى او تصنيف كرد . آن كتاب كتابيست كه در فن خود مانند ندارد و كسى در نيكوئى و خوبى تاليف بر آن سبقت نگرفته است .
مؤلف گفت : در اصفهان استاد ما جمال الدين عبد الرحيم بن اخوه شيبانى بغدادى از مدحهائى كه در سفر خراسان خود نسبت به نصير الدين گفته و از احسان او برخوردار شده اين قصيده را بر من بخواند . با اين قصيده
تاريخ سلسله سلجوقى ( زبدة النصره ونخبة العصره ) ( فارسى ) — صفحة 322
مساهمون: فتح بن على بندارى اصفهانى
ص٣٢٢