بيان ورود پادشاه ابو شجاع ركن الدوله طغرل بگ بن ميكائيل بن سلجوق به شهر بغداد
در روز 25 رمضان سال 447 در حالى كه وزير وى ابو نصر عميد الملك محمد بن منصور كندرى كه اولين وزير سلجوقيان بود با او بود
مؤلف گفت : عميد الملك كندرى نيكوراى و زبانآور بود فكرى برتر و صائب داشت . بمقام و وظايف صدارت چيره بود . نزد پادشاه محترم بود . اميد و بيم داشت . ميانهرو بود . طغرل با چشم و گوش وى مىديد و مىشنيد و به اجازه و مشورت او كسانى را مقام مىداد و كسانى را از مقام فرود مىآورد . قيافه او باابهت و ترسآور بود . گفتارش راست و درست بود . در روز ورود به بغداد عميد الملك همراه طغرل بود . رئيس الرؤسا وزير خليفه القائم باللّه به پيشواز سلطان از شهر بيرون آمد درحالىكه صاحبان مقام و درجهداران و قاضى القضات و شهود و لشكريان و بزرگان با او بودند . وزير خليفه هنگاميكه به جويبار موسوم به بين رسيد يكى از مصاحبان و نزديكان سلطان او را ملاقات كرد و اسبى بوزير تقديم كرد و گفت اين اسب اسب سوارى خاص سلطان است و اسب را نزديك او برد .
وزير از استر خود پياده شد و بر اسب سلطان برنشست . پس ازين عميد الملك ابو نصر كندرى درحالىكه در ميان جماعتى از خدمتكاران بود با بزرگى و افتخار وارد شد . عميد الملك بديدار وزير خليفه منتظر بود و بمحض آنكه او را ديد خواست كه از اسب پياده شود ولى وزير او را مانع شد در سوارى هر دو يكديگر را در آغوش كشيدند . اطرافيان دو وزير درهم شدند و طغرل نيز به بغداد رسيد و كنار دجله نزديك سدّ و حصار عز الدوله فرود آمد .