در چه معنايى استعمال و به كار رفته است .
بنابراين ، مىگوييم : « امنية » در كتابهاى لغت عرب ، از ماده « منى » به معناى آرزوى چيز محبوبى است كه انسان دوستدار دستيابى به آن بوده و در دل خواستار وقوع و پيدايش آن باشد . و « امنية » آن چيزى است كه آدمى به آن علاقه و تمايل دارد ، و جمع آن « أمانى » است . اما موارد استعمال و كاربرد آن در قرآن كريم بدينگونه است كه :
در سورهى نجم آيهى 24 عيناً به همين معنى آمده است و مىفرمايد :
أَمْ لِلْإِنْسانِ ما تَمَنَّى * فَلِلَّهِ الْآخِرَةُ وَ الْأُولى
« آيا انسان هرچه را آرزو كند همان مىشود ؟ [ حال آنكه ] انتها و ابتدا همه از آنِ خداست . » و - بديهى است كه - معناى آن « هرچه را قرائت كند » نيست ، بلكه « هرچه را بخواهد و آرزو كند » است .
و در سورهى قصص نيز ، پس از آنكه از « قارون » و دارايى او و كيفيت برون شدنش با زينتها در قوم خود ، سخن مىگويد ، مىفرمايد :
قالَ الَّذِينَ يُرِيدُونَ الْحَياةَ الدُّنْيا يا لَيْتَ لَنا مِثْلَ ما أُوتِيَ قارُونُ إِنَّهُ لَذُو حَظٍّ عَظِيمٍ *
. . .
* فَخَسَفْنا بِهِ وَ بِدارِهِ الْأَرْضَ فَما كانَ لَهُ مِنْ فِئَةٍ يَنْصُرُونَهُ مِنْ دُونِ اللَّهِ وَ ما كانَ مِنَ المُنْتَصِرِينَ * وَ أَصْبَحَ الَّذِينَ تَمَنَّوْا مَكانَهُ بِالْأَمْسِ يَقُولُونَ وَيْكَأَنَّ اللَّهَ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِهِ وَ يَقْدِرُ . . .
« . . . آنان كه خواستار زندگى دنيا بودند گفتند : اى كاش آنچه به قارون داده شده براى ما نيز مىبود ، كه او بهرهاى عظيم دارد * . . . * پس ، او و خانهاش را در زمين فرو برديم و هيچ گروهى نداشت تا در برابر خدا ياريش كنند و خود نيز نمىتوانست ياور خويش باشد * و روز بعد ، آنانى كه ديروز « تمنّا و آرزو » ى مقامش را داشتند ، مىگفتند : واى بر ما ! گويى خدا روزى هريك از بندگانش را كه بخواهد گسترش دهد