نمايد ، و آنها بايد خود را با كردار شايسته خويش از آتش نجات دهند ، « 1 » عاقلانه نباشد . و اگر فرض كنيم چنين انذار عام و فراگيرى انجام شده ، اين كار بايد در زمانى بوده باشد كه همه آنها ، اگر چه در ظاهر ، اسلام آورده و پيامبر او ( صلى الله عليه و آله ) را پذيرفته باشند .
و ما در روايات امامان اهلالبيت ( عليه السلام ) چنين يافتيم كه :
نخست - روايات مربوط به آيهى انذار همگى سخن از انذار خويشاوندان نزديك پيامبر ( صلى الله عليه و آله ) در خانه آن حضرت است و از چيز ديگرى سخن نگويد . « 2 »
دوم - صعود پيامبر ( صلى الله عليه و آله ) بر كوه صفا و خطبه عمومى آن حضرت پس از فتح مكه بوده است .
خطبهى پيامبر ( صلى الله عليه و آله ) بر كوه صفا
امام صادق ( عليه السلام ) روايت كند كه ، پيامبر ( صلى الله عليه و آله ) به هنگام فتح مكه بر بالاى كوه صفا رفت و فرمود : « اى بنىهاشم و اى فرزندان عبدالمطلب ! من يار مهربان و دوستدار شمايم . مگوييد محمد از ماست ، كه به خدا سوگند نزديكان من ، از شما و غير شما ، جز متقين نباشند . شما از كسانى نباشيد كه روز قيامت وارد مىشوند و دنيا را بر دوش خود حمل مىكنند ، در حالى كه ديگران آخرت را با خود مىآوردند . آگاه باشيد كه من هيچ عذرى بين خود و شما و بين خداى متعال و شما باقى نگذاشتم . عمل من از آنِ من و عمل شما از آنِ شماست . » « 3 »
پيامبر اكرم ( صلى الله عليه و آله ) با اين خطبه بليغ و رسا قصد آن دارد كه خويشاوندانش را
هامش
( 1 ) - مراجعه كنيد : صحيح مسلم ، ج 1 ص 194 192 ؛ روايات مربوط به اين موضوع .
( 2 ) - مراجعه كنيد : تفسير برهان ، تفسير آيهى انذار ( شعراء / 214 ) ، ج 3 ص 192 189 ، كه ده روايت با همين مضمون در ذيل آيه آورده است .
( 3 ) - صفات الشيعه ، ص 165 ، ح هشتم ، چاپ 1958 نجف .