چنين كرد و او گفت : آيا او را مىبينى ؟ فرمود : آرى . گفت : برخيز و بر ران راست من بنشين . چنين كرد و او گفت : آيا او را مىبينى ؟ فرمود : آرى . پس ، سربرهنه شد و مقنعه را برداشت و گفت : آيا او را مىبينى ؟ فرمود : نه . خديجه گفت : عموزاده ! استوار باش و خشنود كه به خدا سوگند او فرشته است و شيطان نيست . »
و در روايتى ديگر : « خديجه رسول خدا ( صلى الله عليه و آله ) را در پيراهن خود جاى داد و در آن هنگام جبرئيل برفت و او به پيامبر ( صلى الله عليه و آله ) گفت : « اين فرشته است و شيطان نيست ! ! »
و ما در بررسى اسناد اين روايات - چنان كه گذشت - ديديم كه حتى يكى از راويان آنها عصر بعثت و دوران واقعه را درك نكرده تا از آن روايت كند .
و چون متون آنها را بررسى كرده و آن را با قرآن كريم و ديگر روايات مقايسه نموديم چنين يافتيم كه :
نخست - قرآن كريم خبر مىدهد كه خداوند از همه پيامبران ، از آدم به بعد ، درباره حضرت محمد ( صلى الله عليه و آله ) پيمان گرفته كه اگر او يعنى خاتم رسولان مبعوث شد و آن پيامبر زنده بود بايد به او ايمان بياورد و ياريش نمايد . و فرمانش داده كه اين پيمان را به همين نحو از قوم خود نيز بگيرد .
دوم - صفات و ويژگيهاى او در تورات و انجيل آمده كه ، نامش احمد و محمد است ، و همه انبيا بعتش را بشارت دادهاند . و بدين خاطر اهل كتاب او را چنان مىشناختند كه فرزندان خود را . همانگونه كه صفات امتش نيز در كتابها آسمانى آمده است .
سوم - اخبار و دانشمندان اهل كتاب و كاهنان خبر مىدادند كه : زادگاهش مكه و هجرتگاهش مدينه است . و چون اين را مىدانستند قبيلههايى از يهود
أحاديث أم المؤمنين عائشة ( نقش عايشه در تاريخ و احاديث اسلام ) ) ( فارسى ) — صفحة 332
مساهمون: السيد مرتضى العسكري
ص٣٣٢