اينها رواياتى بود كه در مصارد مكتب خلفا دربارهى صفات پيامبر ( صلى الله عليه و آله ) آمده است . در بخش بعد - به يارى خداى متعال - آنچه را كه در مصادر مكتب اهلالبيت از امامان اهلالبيت ( عليه السلام ) در باره صفات پيامبر وارد شده يادآور مىشويم كه « اهلالبيت ادرى بما فيه » اهل خانه به آنچه در آن است آگاهترند :
صفات پيامبر ( صلى الله عليه و آله ) در روايات اهلالبيت ( عليه السلام )
شيخ صدوق در تاب « معانى الاخبار » با سند خود از « ابن ابىهالهى تميمى » از امام حسنبن على ( عليه السلام ) و به طريق ديگر از امام رضا ( عليه السلام ) از پدرانش از علىبن الحسين از حسنبن على ( عليه السلام ) و به طريق ديگر از نوادگان « ابىهاله » از پدرش از حسنبن على ( عليه السلام ) روايت كند كه گفت : از دائىام « هندبن ابىهاله » كه توصيف كننده پيامبر ( صلى الله عليه و آله ) بود سؤال كردم و تمايل داشتم بخشى از صفات آن حضرت را برايم بيان نمايد تا شايد به آن پيوسته و دلبسته گردم . او گفت :
« رسول خدا ( صلى الله عليه و آله ) بسيار بزرگوار و عاليمقدار بود . سيماى او همچون ماه كامل مىدرخشيد و قامتش از ميانه بالاتر و از كشيده فروتر بود . سرى بزرگ و مويى پيچيده داشت . اگر موهايش را جمع مىكرد فرق مىگشود و گرنه طول مويش از نرمهى گوشش نمىگذشت . رنگش زيبا ، رويش گشاده و ابروانش كشيده بودند و ميان آن در رگى بود كه به گاه غضب برجسته مىشد . بينىاش كشيده و نورانى ، محاسنش انبوه ، دندانهايش سفيد ، گردنش نقرهفام و همهى اندامش متوازن بود : سينه و شكم صاف ، شانهها پهن و مفصلها درشت و نيرومند . بدنش سفيد و نورانى و از سينه تا ناف خطى از موى به هم پيوسته بود . دست و پايى كشيده و سينهاى برجسته داشت . . . به گاه راه رفتن متين و آرام و باوقار بود و گامها را محكم و استوار بر مىداشت ، و به گاه توجه و نظر به ديگران با همه وجود اقدام مىنمود . چشمانش فروهشته و عفيف و نگاهش فرودين و لطيف و بيشترش فكورانه بود و در سلام بر همه پيشى مىگرفت .