و در حديث « ابنعباس » گويد : « باد رداى مردى را بركند و او لعنتش كرد ، پيامبر فرمود : « آن را لعنت مكن . . . چه ، هر كس چيزى را لعنت كند كه سزاوار نباشد ، لعنت به خود او باز مىگردد . » « 1 »
و در حديث « ابنمسعود » آمده است كه او از خانهاى كه كنيزشان را بهخاطر تأخير در انجام كار لعنت كردند بيرون رفت و گفت : رسول خدا فرمود : « لعنت بهسوى آنكه لعنتش كردهاى مىرود تا اگر سزاوارش بود بر او قرار گيرد . . . و گرنه . . . گفته مىشود : به همان جايى كه آمدهاى بازگرد . . . » تا آخر حديث . « 2 »
و نيز ، از « ابنمسعود » گويد : « رسول خدا فرمود : « مؤمن ، طعنهزننده و لعنت كننده و فحّاش بدزبان نباشد . » « 3 »
و از « ابودرداء » گويد : « رسول خدا فرمود : « لعنتكنندگان شفيعان و شهيدان نخواهند بود . » « 4 »
و فرمود : « تو را از اينكه لعنكننده باشى ، نهى مىكنم . » « 5 »
و فرمود : « لعن بر مؤمن همانند كشتن اوست . » « 6 »
و فرمود : « شايستهى مؤمن نيست كه لعنتكننده باشد . » « 7 »
هامش
( 1 ) - سنن اىداوود ، كتابالادب ، ج 4 ص 278 ؛ كنزالعمال ، ح 3 ص 342 .
( 2 ) - مسند احمد ، ج 1 ص 408 ؛ كنزالعمال ، ج 3 ص 351 كه گويد : همانند آن از عبدالله و ابىالدرداء نيز روايت شده است .
( 3 ) - مسند احمد ، ج 1 ص 405 ؛ و نزديك به آن در مستدرك ( 3 روايت ) ، ج 1 ص 12 و 13 .
( 4 ) - سنن ابىداوود ، كتابالادب ، ج 4 ص 278 ؛ كنزالعمال ، ج 3 ص 350 بهنقل از مسند احمد و صحيح مسلم ؛ مستدرك حاكم ، ج 1 ص 48 .
( 5 ) - كنزالعمال ، ج 2 ص 125 ، و ج 3 ص 350 .
( 6 ) - همان ، ج 3 ص 350 .
( 7 ) - همان ، ج 3 ص 350 .