تخطي إلى المحتوى الرئيسي

أحاديث أم المؤمنين عائشة ( نقش عايشه در تاريخ و احاديث اسلام ) ) ( فارسى ) — صفحة 255

مساهمون:

ص٢٥٥
و در سوره‌ى اسراء 64 ، در خطاب به ابليس فرموده است :
وَ اسْتَفْزِزْ مَنِ اسْتَطَعْتَ مِنْهُمْ بِصَوْتِكَ وَ . . .
« با صوت خود هركه را كه توانستى برانكيز . . . » از « ابن‌عباس » و غير او روايت كرده‌اند كه آن ، « غناء » و آلات موسيقى است . « 1 » و نيز با روايات زير تناقض دارد : الف - از « عايشه » از رسول خدا روايت كرده‌اند كه فرمود : « خداوند كنيز آوازه‌خوان و خريد و فروش و قيمت آنو تعليم و گوش دادن به صداى او را حرام فرموده است . » ب - از « مجاهد » روايت شده كه گفت : « همراه « ابن‌عمر » بودم كه صداى طبل شنيد و دو انگشتش را در دو گوش خود فرو برد و سپس به گوشه‌اى رفت تا آنكه سه بار آن را تكرار نمود و سپس گفت : رسول خدا اين‌چنين كرد . » « 2 » ج - از « ابوموسى اشعرى » مرفوعاً روايت كنند كه گفت : رسول خدا فرموده است : « هركس به صوت « غنا » گوش فرادهد به او اجازه ندهند به صداى روحانيين گوش فرادهد . گفته شد : يا رسول الله ! روحانيين كيانند ؟ فرمود : قاريان اهل بهشت . » « 3 » د - از « على ( عليه السلام ) مرفوعاً روايت كنند كه گفت : رسول خدا فرموده است : « گروهى از امت من مسخ شده و ميمون گردند ، و گروهى خوك ، و گروهى را زمين فروبرد ، و بر گروهى از آنها باد عقيم و بىباران فرستاده شود . زيرا آنها
هامش
( 1 ) - تفسير طبرى ، ج 15 ص 81 ؛ تفسير قرطبى ، ج 10 ص 228 ؛ تفسير ابن‌كثير ، ج 3 ص 49 ؛ تفسير آلوسى ، ج 15 ص 111 . ( 2 ) - سنن ابن‌ماجه ، كتاب النكاح ، ج 1 ص 613 ح 1901 ؛ سنن ابن‌داوود ، كتاب الادب ، ج 4 ص 281 و 282 . ( 3 ) - تفسير قرطبى ، ج 14 ص 54 .