8 مكه فتح مىشود
اذهبوا فانتم طلقاء
« برويد كه همگان آزاديد »
رسول خدا
ابوسفيان در اين هنگام ، يعنى زمانى كه جاهليت آخرين لحظات احتضار خود را مىگذرانيد ، برجستهترين فرد جبههء مشركين عرب محسوب مىگشت . او تنها بزرگ و رهبر قريش بود ، بلكه مىتوان گفت تمام قبايل بنىكنانه - قريشيان و هم پيمانانشان - رياست و بزرگى او را پذيرفته بودند . او آنها را به جنگ با مسلمانان برانگيخت . و براى آن نقشه طرح مىكرد و افراد جنگى فراهم مىآورد . يا اينكه هنگام لزوم به عقبنشينى يا صلح وادارشان مىنمود . كشته شدن سران و بزرگان قريش ، در جنگ بدر ، رياست او را انحصارى و همه جانبه كرده بود .
اين بزرگى ، همچنان دوام يافت ، تا آن روز كه رزمندگان و مجاهدان اسلام ، پاى به مكه نهادند ، و اين شهر را از چنگ قريش و مشركين بدر آوردند . در چنين روزى ، سيادت و آقايى ابوسفيان براى هميشه به دست پيامبر اسلام ( ص ) شكسته شد ، همانطور كه بتهاى فراوان عرب نيز به فرمان رسول و به دست اميرالمؤمنين ،