امتش را دريدى ، و حجابى را كه بر حرم وى افكنده شده بود پاره كردى . قرآن ؛ دامن تو را جمع كرده است ، آن را خودسرانه بر زمين مكشان ، مقام و موقعيت تو محفوظ است ، آن را بيهوده از دست مده . از خداى يكتا كه نگهبان اين امت است بترس ! »
« چنانچه رسول خدا پيكار را در خور زنان تشخيص مىداد ، بىشك در اين زمينه دستورى صادر مىفرمود ! آيا نمىدانى كه او ترا از زور آزمايى منع فرموده است ؟ چه اگر ستون دين انحرافى حاصل نمايد ، هرگز به نيروى زنان راست نمىگردد و خرابى آن به وسيلهء اينان اصلاح نپذيرد . جهاد بانوان ، خويشتندارى ، پاكدامنى ، و قناعت است . »
« اگر در ان حال كه در بيابانها شتر خود را از اين آبشخور به آن آبشخور ميرانى ؛ رسول خدا صلى الله عليه ( و آله ) و سلم ترا به بيند به او چه مىگوئى ؟ ! در حالى كه دير يا زود به سوى او خواهى شتافت . »
« به جرأت سوگند مىخورم اگر به من بگويند : اى امسلمه به بهشت درآى ! شرمنده مىگردم از اينكه رسول خد اصلى الله عليه « و آله » و سلم را در حالى كه پردهء حرمت او را دريده باشم ملاقات كنم ! »
« بنابراين پرده بر خود بدار ، و در خانهء خويش آرام گير . تو اگر كارى به كار اين امت نداشته باشى بهترين خدمت را در حق آنان انجام دادهاى ! ! و نيز مىدانم كه اگر ترا از سخنى كه خود از رسول خدا صلى الله عليه ( و آله ) و سلم شنيدهام بياگاهانم . تو چون مارگزيده بر خود مىپيچى ! و السلام . »
اين نامه خود دليل ديگرى است كه عايشه در اجتهاد خود راه خطا پيموده است . و مويد اين نكته مىباشد كه قيام او نه از اين جهت بوده كه وى در واقع به اجتماع و همبستگى مسلمانان علاقمند بوده است . ونيز هيچيك از بانوان رسول خدا ( ص ) وى را در اين قيام همراهى و يارى نكرده است .
أحاديث أم المؤمنين عائشة ( نقش عايشه در تاريخ و احاديث اسلام ) ( فارسى ) — صفحة 28
مساهمون: السيد مرتضى العسكري
ص٢٨