جمله تفسير كرده است .
4 . ازدواج موقت در سنت
الف ) در باب « نكاح المتعة » صحيح مسلم و صحيح بخارى و مصنَّف عبد الرزاق و مصنَّف ابن ابىشيبه و مسند احمد و سنن بيهقى و غير آنها از عبد اللّه بن مسعود روايت كنند كه گفت : « ما در كنار رسول خدا صلىاللهعليهوآله مىجنگيديم و همسر نداشتيم ، گفتيم : بهتر نيست خود را اخته كنيم ؟ پيامبر صلىاللهعليهوآله ما را از اين كار بازداشت . سپس به ما اجازه داد تا با پرداخت مهريه [ جامه و امثال آن ] زنان را به عقد موقت خود درآوريم . » عبداللّه سپس اين آيه را تلاوت كرد كه :
« يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تُحَرِّمُوا طَيِّباتِ ما أَحَلَّ اللَّهُ لَكُمْ وَ لا تَعْتَدُوا إِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُّ الْمُعْتَدِينَ ؛
« 1 » اى اهل ايمان ! پاكيزههايى را كه خداوند براى شما حلال كرده ، حرام نكنيد و از حد تجاوز ننماييد كه خداوند تعدّىكنندگان را دوست ندارد . « 2 »
ب ) در صحيح بخارى و صحيح مسلم و مصنف عبدالرزاق از جابر بن عبداللّه و مسلمة بن اكوع روايت كنند كه گفتهاند : « منادى [ جارچى ] رسول خدا صلىاللهعليهوآله به سوى ما آمد و گفت : « پيامبر صلىاللهعليهوآله به شما اجازه فرمود تا زنان را متعه كنيد » ، يعنى ( ازدواج موقت ) نماييد . » « 3 »
ج ) در صحيح مسلم ، مسند احمد و سنن بيهقى از سبره جهنى روايت كنند كه گفت :
« رسول خدا صلىاللهعليهوآله به ما اجازه متعه [ ازدواج موقت ] داد . من و مرد ديگرى به خواستگارى زنى از قبيله بنى عامر رفتيم ، زنى قوى و گردن فراز ، پرسيد ، مهريه چه مىدهيد ؟ من گفتم : ردايم را و رفيقم نيز گفت : ردايم . رداى رفيقم از رداى من بهتر بود ولى من از او جوانتر بودم . به رداى او كه نگاه كرد آن را پسنديد و به من كه نگاه كرد خودم
هامش
( 1 ) . سوره مائده ، آيه 87 .
( 2 ) . صحيح مسلم ، كتاب نكاح ، حديث 1404 ، ص 1022 ، با سندهاى متعدد ؛ صحيح بخارى ، ج 3 ، ص 85 ، در تفسير سوره مائده ، باب 9 و كتاب نكاح ، ج 3 ، ص 159 ، باب ما يكره من التبتل ، با اندكى اختلاف در عبارت ؛ مصنف عبدالرزاق ، ج 7 ، ص 506 ، با اندكى اضافه تا آخر حديث ؛ مصنف ابن ابىشيبة ، ج 4 ، ص 294 ؛ مسند احمد ، ج 1 ، ص 420 و در حاشيه آن گويد : ابن مسعود به اين حكم عمل مىكرد و ازدواج موقت را حلال مىدانست ، و در ص 432 فشرده ؛ سنن بيهقى ، ج 7 ، ص 200 - 201 ؛ تفسير ابن كثير ، ج 2 ، ص 87 .
( 3 ) . صحيح مسلم ، ص 1022 ، حديث 1405 . صحيح بخارى ، ج 3 ، ص 164 ، « باب نهى رسول اللّه صلى الله عليه وآله عن نكاح المتعة آخرا . » در عبارت بخارى گويد : « ما در لشكرى بوديم كه فرستاده رسول خدا صلىاللهعليهوآله نزد ما آمد و . . . . » عبارت مسند احمد ، ج 4 ، ص 51 نيز چنين است ؛ فشرده آن در ص 47 نيز آمده است ؛ مصنف عبدالرزاق ، ج 5 ، ص 498 ، با اندكى اختلاف .