مىافتم . . . » تا آخر حديث . « 1 »
همچنين فرموده است :
« خداوند متعال در روز قيامت به سوى بندگان فرود مىآيد تا در ميان آنان قضاوت و داورى نمايد . » « 2 »
نيز فرموده است : « شما به زودى پروردگار خود را آشكارا مشاهده مىكنيد . » « 3 »
و نيز :
« مسلمانان در روز قيامت پروردگار خود را مىبينند . همان گونه كه ماه را مىبينند و ازدحام و فشردگى ايجاد نمىكنند . » « 4 »
و خداوند در آن روز مىفرمايد :
« هر كس هر چه را پرستيده در پى آن برود . پس برخى به دنبال خورشيد مىروند و گروهى در پى ماه ، و برخى در عقب طاغوتها . و اين امت با منافقان خود بر جاى مىمانند كه خداوند با چهرهاى ناشناس غير آنچه مىشناسند نزد آنان مىآيد و مىگويد : من پروردگار شما هستم . آنان مىگويند : از تو به خدا پناه مىبريم ! ما در اينجا بر جاى خود باقى مىمانيم تا پروردگارمان نزد ما آيد ، و هر گاه بيايد او را مىشناسيم . پس ، خداوند با همان چهرهاى كه او را مىشناسند نزد آنان آيد و گويد : من پروردگار شماا هستم و آنان گويند : تو پروردگار مايى و پيرويش نمايند . » « 5 »
و در روايت ديگرى گويد :
« [ هر كس به دنبال معبود خود رود ] تا آنگاه كه جز عبادتكنندگان خدا - نيكوكار و بدكار - برجاى نمانند ، پروردگار عالميان با صورتى نزديك به آنچه او را در آن ديدهاند ، نزد ايشان آيد و به آنان گفته شود : منتظر چه هستيد ؟ هر امتى به دنبال آنچه مىپرستيده روان شود . مىگويند : . . . ما منتظر پروردگارِ مورد پرستش خود هستيم . خداوند
هامش
( 1 ) . صحيح بخارى ، كتاب التوحيد ، ج 4 ، ص 185 و با شرح بيشتر ، ج 4 ، ص 190 .
( 2 ) . سنن ترمذى ، كتاب الزهد ، ج 9 ، ص 229 .
( 3 ) . صحيح بخارى ، كتاب التوحيد ، ج 4 ، ص 188 .
( 4 ) . صحيح بخارى ، كتاب التوحيد ، و كتاب الصلاة ، و كتاب التفسير ؛ صحيح مسلم ، كتاب الصلاة ؛ سنن ترمذى ، ج 10 ، ص 18 و 20 .
( 5 ) . صحيح مسلم ، كتاب الايمان ؛ صحيح بخارى ، كتاب التوحيد ، ج 4 ، ص 188 .