خداوند در آينده بدان سودت رساند ، و مىدانم كه رسول خدا ( ص ) گروهى از خاندان خود را در دههى ذيحجه به عُمره و هيچ آيتى كه آن را نسخ كند نازل نگرديد تا آن حضرت به لقاى الهى پيوست و پس از آن هر كس هر چه خواست نظر داد . » .
و در روايتى ديگر : « مردى يعنى عمر - نظر خود را اعمال كرد . » « 1 »
* * * آرى ، روال كار در دوران معاويه اينچنين بود تا آنگاه كه او مرد و با پسرش يزيد بيعت شد و وى در نخستين سال حكومتش به جنگ با امام حسين ( ع ) و اسارت اهل بيت او پرداخت و پس از آن به جنگ با صحابه و تابعين در مدينه الرسول برخاست تا آنجا را گشود و آن فجايع را به بار آورد و بعد براى جنگ با ابن زبير مكه را نشانه رفت تا در نهايت به هلاكت رسيد و با عبدالله بن زبير بيعت شد كه او نيز در احياى سنت خلفا ، دربارهى عمرهى تمتع چنان كه مىآيد - بسى كوشا بود :
عُمره تمتع در دوران عبدالله بن زبير :
عبدالله بن زبير قريشى اسدى مكنّى به ابوبكر و ابو حبيب ، مادش اسماء دختر ابىبكر و خالهاش عايشه ام المؤمنين بود . او پس از هجرت در مدينه به دنيا آمد و در جمگ جمل همراه خالهاش عايشه حضور داشت . امام على ( ع ) دربارهى او فرموده : « ما زال الزُّبير منّا اهل البيت حتّى نشأ ابنه عبدالله » : « زبير همواره از ما اهل البيت بود تا آنگاه كه پسرش عبدالله بزرگ شد ! » .
هامش
( 1 ) . صحيح مسلم ، كتاب الحج ، حديث 165 و 166 . مسند احمد ، ج 4 ص 429 ، 434 ، 436 ، 438 و 439 . سنن دارمى ، جلد 2 ص 35 . صحيح بخارى ، ج 1 ص 190 . سنن ابن ماجه ، حديث 2978 . سنن بيهقى ، ج 4 ص 344 و ج 5 ص 14 . المنتقى ، حديث 2380 و 2381 . زاد المعاد ، ج 1 ص 217 و 220 . و تاريخ ابن كثير ، ج 5 ص 126 و 127 . .