و در مسند احمد و ديگر كتب از « كريب » مولاى ابن عباس ، گويد : « به او گفتم : اى ابن عباس ! آيا مىدانى چه گفتهاى كه : « هر كس قربانى به همراه خود نياورده و بيت الله را طواف كرده ، حج نگزارده و بايد با نيت عمره از احرام به درآيد ، و هر حاجى كه بيت الله را طواف كرده و قربانى به همراه خود آورده ، عمره و حج براى او جمع آمده است . » حال آنكه مردم چنين نمىگويند ؟ !
ابن عباس گفت : « واى بر تو ! رسول خدا ( ص ) فرمود : « اين حج نيست ولى يك عمره است . » « 1 »
درگيرى ابن عباس و ابن زبير دربارهى « عمره تمتّع » :
در صحيح مسلم از « مسلم القرّى » گويد : « از ابن عباس دربارهى حجّ تمتّع پرسيدم و او آن را جايز شمرد ، و اين در حالى بود كه ابن زبير از آن نهى مىكرد ! ابن عباس گفت : « اين مادر ابن زبير است كه جواز آن را از رسول خدا ( ص ) روايت مىكند ! نزد او برويد و از او پرسيد ! » راوى گويد : نزد او رفتيم و زنى درشت و نابينا ديديم و او گفت : « رسول خدا ( ص ) آن را اجازه فرمود . » « 2 »
هامش
( 1 ) . مسند احمد ، ج 1 ص 261 ، و مجمع الزوائد ، ج 3 ص 233 . و كريب بن ابى مسلم از طبقه سوم راويان است كه حديث او را صاحبان صحاح روايت كردهاند ( تقريب التهذيب ، ج 2 ص 134 ) .
( 2 ) . صحيح مسلم ، باب فى متعه الحج ، حديث 194 ، و سنن بيهقى ، ج 5 ص 21 - 22 . و مسلم بن مخراق عبدى از طبقه چهارم روات است ( تقرب التهذيب ، ج 2 ص 264 ) . .