و در روايت ديگر بعد از آن فرمود : « إحرام خود را به عمره بدل كنند ، مگر كسى كه قربانى به همراه دارد . » . « 1 »
و در روايت سوم گويد : « پيامبر و صحابه صبح روز چهارم با إحرام حج وارد مكه شدند و فرمانشان داد تا آن را عمره قرار دهند ، كه اين بر آنها گران آمد و گفتند : « يا رسول الله ! چه حلالى ؟ » فرمود : « تمام حلالها » « 2 »
و در روايت چهارم ، گويد : رسول خدا ( ص ) فرمود : « اين عمرهاى است كه بدان تمتّع مىجوئيم و هر كس قربانى به همراه ندارد كاملًا از احرام بيرون آيد كه عمره تا روز قيامت داخل در حج گرديد . » « 3 »
و در روايت ديگرى در صحيح بخارى و مسلم از جابر ، گويد : « با رسول خدا ، در سالى كه آن حضرت قربانى به همراه داشت ، حج گزارده و نيّت حج تنها كردند ، كه پيامبر فرمود : « از إحرامتان بيرون آييد و بيت الله و صفا و مروه را طواف كنيد و تقصير نماييد و همه چيز را بر خود حلال كنيد تا روز ترويه فرارسد و نيّت حج كنيد و آنچه را كه پيشتر انجام داديد مُتعه قرار دهيد - يعنى عمره تمتع بدانيد - كه گفتند : « چگونه آن را متعه قرار دهيم در حالى كه حجّش ناميديم ؟ » فرمود : « هر چه به شما دستور مىدهم انجامش دهيد كه من نيز اگر قربانى به همراه نداشتم همان را كه به شما دستور دادم انجام مىدادم ، ولى اكنون تا اين قربانى را به قربانگاه نرسانم هيچ حرامى بر من حلال نگردد . » « 4 »
هامش
( 1 ) . صحيح بخارى ، ص 911 ، حديث 201 - 203 . سنن ابوداود ، ج 2 ص 156 ، حديث 1791 ، از ابنعباس گويد : پيامبر فرمود : « اگر كسى نيت حج كرد و به مكه وارد شد و بيت الله را طواف كرد و سعى صفا و مروه نمود ، از احرام خارج شده و اين عمره است . » .
( 2 ) . همان ، ص 909 ، حديث 198 . صحيح بخارى ، ج 1 ص 191 ، و زاد المعاد ، ج 1 ص 246 .
( 3 ) . همان ، ص 911 ، حديث 201 - 203 . سنن ابوداود ، ج 2 ص 156 . سنن بيهقى ، ج 5 ص 18 . المنتقى ، حديث 2423 ، و مصنف ابن ابى شيبه ، ج 4 ص 202 .
( 4 ) . صحيح بخارى ، ج 1 ص 190 ، صحيح مسلم ، ص 884 - 885 ، حديث 143 ، و زاد المعاد ، ج 1 ص 248 . .