بخشيد و احدى از مسلمانان را در آن سهيم نكرد ! » « 1 »
و طبرى گويد : « هنگامى كه عثمان « عبدالله بن سعدبن ابى سرح » را به سوى آفريقا فرستاد ، مبلغ مورد مصالحه او با آنها در منطقه « جَرجير » يك مليون و پانصد و بيست هزار دينار بود » و گويد : « مبلغى كه « عبدالله بن سعد » روى آن با آنها مصالحه كرد ، سيصد قنطار طلا بود ، كه عثمان آن را به « آل حَكَم » يا به « مروان » بخشيد » « 2 »
و ابن عبدالحكم در كتاب فتوح آفريقا گويد : « معاوية بن خديج سه بار با آفريقا جنگيد كه نبرد اول در سال 34 هجرى پيش از كشته شدن عثمان بود ؛ و عثمان خمس اين نبرد را به مروان بخشيد ؛ و اين غزوهاى بود كه بسيارى از مردم از آن بىخبر بودند » « 3 »
و بلاذرى در ذكر موارد مورد انكار در سيره عثمان ، و سيوطى در تاريخ الخلفاء گويند : « او خمس غنايم آفريقا را به مروان بخشيد » « 4 »
و از عبدالله بن زبير گويد : « عثمان در سال 27 هجرى ما را به جنگ آفريقا فرستاد و « عبدالله بن ابىسرح » غنايم بسيارى به دست آورد و عثمان خمس آن غنايم را به مروان بخشيد » « 5 »
و روايت شده كه مروان پس از بناى خانه خود در مدينه ، مردم را براى اطعام فراخواند و بدانها گفت : « به خدا سوگند كه در ساختن اين خانه درهمى ، يا بيش از آن را ، از مال مسلمانان خرج نكردهام » و « مِسوَر » كه جزء دعوت شدگان بود
هامش
( 1 ) . شرح نهج البلاغه ، ج 1 ص 67 .
( 2 ) . تاريخ طبرى ، چاپ اروپا ، ج 1 ص 2818 ، و تاريخ ابن كثير ، چاپ اول مصر ، ج 3 ص 35 .
( 3 ) . فتوح آفريقا ، ص 58 - 60 .
( 4 ) . انساب الاشراف ، ج 5 ص 25 ، و تاريخ الخلفاء ، ص 256 .
( 5 ) . همان ، ج 5 ص 27 . .