ه - - و عهدنامهاى كه براى « فجيع » و پيروان او نوشت : « از محمد رسول خدا به فجيع و پيروان او ، كه اسلام آورده و نماز را بر پاى داشته و زكات را داده و خدا و رسول او را اطاعت كرده ، و « خمس خدا » را از « مغانم » پرداخت نموده و پيامبر و يارانش را يارى كرده و بر اسلامش گواه گرفته و از مشركان جدا شده ، همانا او ايمن به امان خدا و امام محمّد است . » « 1 »
و - عهدنامه اسبذييّن : « از محمد رسول خدا به بندگان خدا « اسبذييّن » ملوك عمان ، كسانى از آنها كه در بحرين هستند ، آنها اگر ايمان آورند و نماز را بر پاى بدارند و زكات را پرداخت كنند و خدا و رسول خدا را اطاعت نمايند و « حق پيامبر » را بپردازند و راه مسلمانان را بپويند ، آنها مؤمنند و هرچه دارند براساس اسلام از آنِ خودشان است ، مگر اموال آتشكده كه از آنِ خدا و رسول است ، و اينكه يك دهم محصول خرما و يك بيستم محصول دانهها « صدقه » است ، و اينكه بايد مسلمانان را يارى و خيرخواهى كنند ، و اينكه آسيابهاى آنها از آنِ خودشان است تا هرچه خواستند آرد كنند . » « 2 »
و مراد از « حق پيامبر » در اين نامه ، تنها « خمس » يا خمس و « صفىّ » با هم است كه معناى صفىّ گذشت .
هامش
( 1 ) . طبقات ابنسعد ، ج 1 ص 304 - 305 . اسد الغابه ، ج 4 ص 175 ، و اصابه ، ج 4 شماره 6960 .
( 2 ) . الوثائق السياسية به نقل از الاموال ابوعبيد ، ص 52 ، و صبح الاعشى قلقشندى ، ج 6 ص 380 . و اسبذ از قريههاى هجر است ، و اينكه گفته شده منسوب به اسبذييّنى است كه اسب پرست بودهاند ، با آنچه كه در نامه رسول خدا ( ص ) آمده و آنها را « بندگان خدا » ناميده منافات دارد ؛ چون پيامبر آنها را به عبوديت خدا نسبت داده و اين با نسبت دادن آنها به اسب پرستى نمىسازد . مراجعه كنيد : فتوح البلدان ، ص 95 . .