مثلًا در « حديث » آمده است :
« مَن قَتَل قَتيلًا فَلَه سَلَبَه »
يعنى : « هر كس [ در ميدان جهاد ] كسى را بكشد اموال شخصى مقتول از آنِ اوست » . « 1 »
و در بيابان رسول خدا ( ص ) آمده است كه به « مغنّى و مطرب » ى كه از آن حضرت اجازه خواست تا در مدينه مطربى كند ، فرمود :
« أَحْلَلْتَ سَلَبَكَ نُهْبَةً لفتيان أَهْلِ المدينه »
يعنى : « دار و ندارت را براى جوانان مدينه حلال كردم ! » « 2 » و در « سيره » آمده است كه : هنگامى كه رسول خدا ( ص ) در غزوهى حنين به هر يك از كسانى چون : « ابوسفيان و صفوانبن اميّه و عيينة بن حصن و أقرعبن حابس » يكصد شتر داد و به « عباسبن مرداس » چنين سرود :
« أتجعل نهبى و نهب العبى * دبين عيينة و الأقرع »
يعنى : « آيا غارتىهاى من و غارتىهاى [ اسب من ] عبيد را بين عيينه و اقرع تقسيم مىكنى ؟ : « 3 »
و قريش در داستان بدر گفتند :
« اخرُجوا الى حَرائبكم »
يعنى « برويد به سوى اموالتان » « 4 »
و در كلام رسول خدا ( ص ) آمده است كه
: « فَإِنْ قَعَدُوا قَعَدُوا مَوْتُورِينَ محروبين »
يعنى : « اگر از پاى بنشينند مظلوم و مالباخته نشستهاند » . « 5 »
هامش
( 1 ) . سنن دارمى ، باب من قتل قتيلا . . . ج 2 ص 229 . مسند احمد ، ج 5 ص 295 و 306 و 312 . سنن ابوداود ، كتاب الجهاد ، ج 2 ص 3 و 13 .
( 2 ) . سنن ابن ماجه ، كتاب الحدود ، حديث 2613 .
( 3 ) . صحيح مسلم ، كتاب الزكاة ، ج 3 ص 108 ، و اغانى ، شرح حال عباس بن مرداس ، ج 14 ص 290 . پيامبر ( ص ) در غزوهى حنين از سهم « مؤلّفة قلوبهم » به آنها داد و مورد اعتراض عباس بن مرداس قرار گرفت .
( 4 ) . مراجعه كنيد : نهاية اللغة ابن اثير مادّه « حرب » .
( 5 ) . مسند احمد ، ج 4 ص 328 ، و صحيح بخارى ، ج 3 ص 31 . .