داشت تا از دنيا برفت « 1 » »
اين حديث او نيز موافق حديث « عبداللّهبن عمرو » است كه در آن آمده بود : « رسولخدا ( ص ) در بيمارىاش فرمود : « على را نزد من بخوانيد . . . » و با حديث او كه گويد : « رسولخدا ( ص ) در ميان سينه و گلوى من وفات كرد » تعارض دارد ! و منشأ صدور اين دو حديث متعارض از « امالمؤمنين عايشه » و علت آن ، اختلاف مواضع او در برابر « امام على ( ع ) » است . بدين بيان :
عايشه و دو موضع متفاوت در برابر امام على ( ع )
پس از رسولخدا ( ص ) با ابوبكر بيعت شد و - بنابر روايات امالمؤمنين عايشه : - « على و جميع بنىهاشم شش ماه با او بيعت نكردند تا آنگاه كه فاطمه ( ع ) از دنيا برفت « 2 » » .
پس از آن نيز امام على ( ع ) تا اواخر خلافت عثمان از صحنه بدور ماند ، تا آنگاه كه امالمومنين عايشه رهبرى معارضين يعنى طلحه و زبير و ديگران را براى روياروئى با عثمان بر عهده گرفت « 3 » ، بدان اميد كه پس از وى پسرعمويش طلحه به خلافت برسد ؛ و چون عثمان كشته شد و مسلمانان با على بيعت كردند جنگ جمل را بر ضد آن حضرت به راه انداخت كه در آن شكست خورد و امام ( ع ) او را به مدينه بازگردانيد و وى با كينه امام در آنجا بماند تا آن حضرت به شهادت رسيد و - چنان كه گذشت - از قتل او اظهار خشنودى نمود . سپس معاويه به حكومت رسيد و موضع يكسانشان در برابر امام على آن دو را به هم پيوند داد و چون معاويه « حجربن عدى » را كشت ، اين پيوند گسسته شد .
هامش
( 1 ) - همان .
( 2 ) - مصادر اين روايت در بحث « سقيفه » همين كتاب گذشت .
( 3 ) - مشروح موضعگيرى عايشه در برابر عثمان را در كتاب « نقش عايشه در تاريخ اسلام » بحث : همراه با معاويه ، آماده و فهرستى از آن وقايع را بر آن افزودهايم .