به موسىبن عمران ! و آن حضرت باور نمود و دريافت كه پيامبر است ! » و ديگر احاديث مكتب خلفا از « سيرت رسولاللّه ( ص ) » .
اين گونه احاديث در مكتب خلفا - چنان كه در بحثهاى آمادگى يادآور شديم - مقام برترين پيامبر الهى را ، در ديد معتقدان بدانها ، چنان تنزّل مىدهد كه از انسان عادى نيز فروتر گردد ، و لذا آن مرد « ظاهرا آگاه » سعودى حق داشت كه بگويد : « محمّد مردى مثل من بود و مُرد ! »
امّا حديث امام على ( ع ) يگانه شاهد آغاز نزول وحى و تنها همراه رسولخدا ( ص ) در « غار حراء » مىگويد : « او در آن هنگام نالهاى شنيده و پيامبر آگاهش نموده كه آن ناله از شيطان است ، زيرا از پيروى شدن خود نااميد گشته است ! »
و نيز در حديث آن حضرت است كه : « خداوند رسولاللّه ( ص ) را ، پس از آنكه از شير گرفته شد ، با برترين فرشتهاش قرين و همراه ساخت تا او را در طى شب و روز با راههاى كرامت و بزرگوارى و خوهاى ستوده اين عالم آشنا سازد » .
و در حديث وفات رسولخدا ( ص ) گويد : « پيامبر او [ / على ] را به نزد خود فرا خواند و به نجوا و رازگوئى با وى پرداخت و اسرارش را به دو سپرد و « وصيّت » ش فرمود تا از دنيا رحلت كرد « 1 » و روح آن حضرت در كفش جريان يافت و آن را بر چهرهاش كشيد و خود به غسل و تكفين او پرداخت و ملائكه در آن كار ياورانش بودند و در و ديوار خانه ضجّه و فرياد مىكردند و گروهى از فرشتگان فرود مىآمدند و گروهى عروج مىنمودند و زمزمه نماز و درود و صلوات آنها گوشش را نوازش مىداد تا آنگاه كه او را در آرامگاهش مدفون ساختند » .
بارى ، آن گونه احاديث در مكتب خلفا و اين گونه احاديث در مكتب
هامش
( 1 ) - محتواى اين حديث را حديث امّسلمه و غير او تاييد مىكند .