سوى على خم شد و به نجوا و رازگوئى با او پرداخت و پس از آن ، در همان روز ، جان به جان آفرين تسليم كرد . پس على در عهد و پيمان نزديكترين مردم به رسولخدا ( ص ) بود » . « 1 »
و در روايت « عبداللّهبن عمرو » گويد : « رسولخدا ( ص ) در بيماريش فرمود : « برادرم را نزد من بخوانيد » - تا آنجا كه گويد : - على را نزد او فراخواندند و آن حضرت با جامه خود او را پوشانيد و به سوى او خم شد و . . . » « 2 »
و از جمله سخنانى كه « امام على ( ع ) » درباره وفات رسولخدا گفته اين جمله است كه : « من با دست خود گونه شما را بر خاك قبرتان نهادم و جان شما از فراز سينه و گلوى من برون شد و ما از خدائيم و به سوى او بازمىگرديم » « 3 »
و نيز فرموده است : « رسولخدا ( ص ) در حالى جان سپرد كه سر بر سينه من داشت و روحش در كف من جريان يافت و آن را بر چهره كشيدم و خود به كار غسلش پرداختم و فرشتگان ياورم بودند . در و ديوار ضجه مىزدند و گروهى فرود مىآمدند و گروهى عروج مىكردند و نداى نماز و درود و صلواتشان بر آن حضرت همواره در گوشم بود تا آنگاه كه او را در آرامگاهش مدفون ساختيم » . « 4 »
هامش
( 1 ) - مستدرك حاكم ، ج 3 ص 138 ، گويد : اين حديث صحيح الاسناد است ولى بخارى و مسلم آن را روايت نكردهاند . ذهبى نيز در تلخيص مستدرك به صحت آن اعتراف كرده است . شرح حال امام عليع از تاريخ ابنعساكر ، ج 3 ص 14 - 17 به طرق متعدد . مصنف ابنابى شبيه ، ج 6 ص 348 . مجمعالزوائد ، ج 9 ص 112 . كنز العمال كتاب الفضائل ، فضائل على بن ابىطالب ، حديث 374 ، ج 15 ص 128 ، و تذكرة خواص الامة ، باب حديث النجوى و الوصية از كتاب فضائل احمدبن حنبل .
( 2 ) - كنز العمال ، چاپ اول ، ج 6 ص 392 . تاريخ ابناثير ، ج 7 ص 359 ، و شرح حال امام عليع از تاريخ ابنعساكر ، چاپ بيروت 1395 ه - ، ج 2 ص 482 .
( 3 ) - نهج البلاغه ، خطبه 202 .
( 4 ) - همان ، خطبه 197 .