مقايسه احاديث عايشه با احاديث ديگران
آنچه يادآور شديم بخشى از موضعگيريهاى امّ المؤمنين عايشه در برابر امام على ( ع ) بود . اما اين سخن او كه گويد : « چه وقت به على وصيت كرد ، در حالى كه او [ / پيامبر ( ص ) ] در دامان من بىحال شد و بر سينه من جان داد ، يا در بين سينه و چانه من ! » « 1 » اين واقعه را تنها خود او روايت كرده و روايات زير با آن تعارض دارد :
ابنسعد در طبقات خود : « باب كسانى كه گفتهاند رسولخدا ( ص ) در دامان على بن ابىطالب وفات كرد » از « امام على ( ع ) » روايت كند كه گفت :
« رسولخدا ( ص ) در حال بيمارى فرمود : « برادرم را نزد من بخوانيد » گويد : مرا فراخواندند و فرمود : « نزديك من بيا » نزديك شدم و آن حضرت به من تكيه كرد و در همان حال پيوسته با من سخن مىگفت ؛ بهگونهاى كه بخشى از آب دهانش به من مىرسيد . سپس مرگ رسولخدا ( ص ) فرا رسيد و در آغوشم سنگين شد . . . » .
و از « على بن الحسين ( ع ) » روايت كند كه گفت : « رسولخدا ( ص ) در حالى جان داد كه سرش در آغوش على بود » .
و از « شعبى » روايت كند كه گفت : « رسولخدا ( ص ) در حالى وفات كرد كه سرش در دامن على بود و على آن حضرت را غسل داد . . . »
و از « ابىغطفان » روايت كند كه گفت : « از ابنعباس پرسيدم : آيا سر رسولخدا ( ص ) به هنگام وفات در دامن كسى بود ؟ گفت : آن حضرت در حالى كه بر سينه على تكيه داشت وفات كرد . گفتم : عروه به من گفت كه عايشه گفته
هامش
( 1 ) - صحيح بخارى ، كتاب الوصايا ، ج 2 ص 84 ، و كتاب المغازى ، ج 3 ص 63 . صحيح مسلم ، كتاب الوصية ، باب 1 . سنن ابنماجه ، كتاب الجنائز ، باب 64 . مسند احمد ، ج 2 ص 32 ، 64 و 77 ، و تاريخ طبرى ، ج 1 ص 1814 .