مساوى نباشند . آنان اساس دينند . . . و آنان را ويژگيهاى حق ولايت است ، و « وصيت » و وراثت در خاندان ايشان است . . . » .
و ابنابىالحديد گويد : « على ( ع ) خطبه خواند و در بين خطبهاش فرمود : « من بنده خدا و برادر رسولاللّهام ، و اين سخن را هيچكس ، پيش از من و بعد از من ، نگويد مگر به دروغ . از پيامبر رحمت ارث بردم ، و سيده زنان اين امت را به همسرى گرفتم ، و من « خاتم الوصيين » هستم » . « 1 »
8 - وصيت در خطبه امام حسن ( ع ) :
امام حسن ( ع ) پس از شهادت پدرش در خطبهاى فرمود : « من حسن فرزند علىام ، من فرزند نبىام و من فرزند « وصى » ام . . . » . « 2 »
9 - وصيت در نامه تسليت شيعيان به امام حسين ( ع ) :
هنگامى كه امام حسن ( ع ) رحلت كرد و خبر آن به شيعيان كوفه رسيد ، در خانه « سليمانبن صُرَد » گرد امدند و براى عرض تسليت به امام حسين ( ع ) چنين نگاشتند :
« بسم اللّه الرحمن الرحيم »
« به حسينبن على ، از شيعيان او و شيعيان پدرش اميرالمؤمنين . سلام بر تو . همانا ما به سبب وجود تو خداى بىهمتا را ستايش مىكنيم . اما بعد ، خبر وفات حسنبن على را دريافت داشتيم . [ و سلام بر او باد « 3 » ] روزى كه زاده شد و روزى كه وفات كرد و روزى كه زنده برانگيخته مىشود . . . و چه بزرگ مصيبتى بود كه بر اين امت ، همگى ، فرود آمد . بويژه بر شما و اين شيعه ، كه فرزند « وصى » و زاده نبى را از ميان ما برد و . . . » « 4 »
هامش
( 1 ) - شرح نهجالبلاغه ، چاپ اول مصر ، ج 1 ص 208 .
( 2 ) - مستدرك حاكم ، ج 3 ص 172 . ذخائر العقبى ، ص 138 ، و مجمعالزوائد ، ج 9 ص 146 .
( 3 ) - اين جمله در متن نيامده ولى مقتضاى سياق چنين است .
( 4 ) - تاريخ يعقوبى ، ج 2 ص 228 .