لازم دانستند ، براى خود اختيارى قائل باشد . و هركس خدا و رسولش را نافرمانى كند ، به گمراهى آشكارى دچار شده است » .
ما به زودى آنچه را كه از خدا و رسول درباره « امامت » رسيده و جائى براى مشاوره باقى نگذاشته ، بيان خواهيم كرد .
ثانياً - استدلال به آيه « وَ شاوِرْهُمْ فِي الْأَمْرِ »
:
اين آيه بخشى از سلسله آيات ( 139 - 166 ) سوره آل عمران است كه درباره غزوههاى پيامبر ( ص ) و چگونگى نصرت خدا بر مؤمنان نازل شده است و در برخى از آنها همه مسلمانان بويژه رزمندگان را مورد خطاب قرار داده و اندرزشان مىدهد ، و در برخى از آنها تنها رسول خدا ( ص ) را مخاطب ساخته كه از جمله آنها اين آيه ( 159 ) است كه مىفرمايد :
«
فَبِما رَحْمَةٍ مِنَ اللَّهِ لِنْتَ لَهُمْ وَ لَوْ كُنْتَ فَظًّا غَلِيظَ الْقَلْبِ لَانْفَضُّوا مِنْ حَوْلِكَ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَ اسْتَغْفِرْ لَهُمْ وَ شاوِرْهُمْ فِي الْأَمْرِ فَإِذا عَزَمْتَ فَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُتَوَكِّلِينَ
»
« به رحمت الهى با آنها نرمخو شدى . و اگر خشن و سنگدل بودى از گرد تو پراكنده مىشدند . پس آنها را ببخش و برايشان آمرزش بخواه و در كارها با آنان مشورت كن و چون تصميم گرفتى ، بر خدا توكل نما كه خدا توكل كنندگان را دوست دارد . »
كاملًا روشن است كه فرمان مشاوره در اين آيه ، براى دلجوئى و رحمت با آنهاست نه براى عمل به رأى و نظر آنان . چنان كه به آن حضرت فرمود : « و چون تصميم گرفتى بر خدا توكل كن » و به نظر و تصميم خود عمل نما ! و نيز از مجموع آيات مذكور دانسته مىشود كه جايگاه ترجيح و برترى مشاوره ، تنها در غزوهها و جنگهاست و آنچه درباره مشاوره پيامبر ( ص ) با اصحاب خود رسيده نيز - چنان كه در پى مىآيد - همگى درباره غزوه هاست .