تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فتوح البلدان ( فارسى ) — صفحة 552

مساهمون:

ص٥٥٢
هنگامى كه معاوية بن ابى سفيان به ولايت رسيد ابن عامر را عامل خود بر بصره كرد و او عبد الرحمن بن سمره را به ولايت سجستان گمارد . عبد الرحمن به سجستان آمد و رياست شرطهء وى با عباد بن حصين حبطى بود و از اشراف ، عمر بن عبيد الله بن معمر تيمى ، و عبد الله بن خازم سلمى ، و قطرى بن فجاءة ، و مهلب بن ابى صفره همراه وى بودند . عبد الرحمن با هر بلدى كه اهلش كفر ورزيده بودند مىجنگيد و به عنوه مىگشود يا با مردمش صلح مىكرد تا به كابل رسيد . آنگاه بر آن شهر فرود آمد و مردمش را ماهها در محاصره گرفت و با ايشان همىجنگيد و شهر را چندان با منجنيق بكوبيد تا شكافى عظيم در آن پديد آمد . عباد بن حصين تمامى شب را بر آن شكاف بايستاد و مشركان را به نيزه همىزد تا بامداد شد و آنان نتوانستند شكاف را سد كنند . ابن خازم نيز همراه وى نبرد مىكرد و چون صبح شد كافران برون آمده با مسلمانان بجنگيدند . ابن خازم پيلى را كه ايشان داشتند بزد و پيل بر دروازه‌يى كه از آن برون مىآمدند افتاد و ديگر نتوانستند دروازه را ببندند . پس مسلمانان به عنوه داخل شهر شدند . ابو مخنف گويد : آن كه پيل را پى كرد مهلب بود و حسن بصرى مىگفت : هرگز نمىپنداشتم مردى بتواند جاى هزار تن را بگيرد تا عباد بن حصين را بديدم . گويند : عبد الرحمن بن سمره ، عمر بن عبيد الله بن معمر و مهلب بن ابى صفره را نزد عمر فرستاد تا مژدهء پيروزى به وى دهند و خود از كابل برون رفت و از رود نسل گذشت . سپس به خواش و قوزان بست آمد و آن بلاد را به عنوه بگشود و به رزان رفت . اهل رزان گريختند و او بر آن بلد غالب شد . آنگاه به خشك رفت و اهل آن با وى صلح كردند . پس به رخج آمد و مردمش با وى نبرد كردند