بشارت ده سجستان را به گرسنگى و جنگ و به آمدن ابن فصيل و راهزنان عرب كه نه از زر سيريشان بود و نى از سيم على بن ابى طالب عبد الرحمن بن جزء طائى را به سجستان فرستاد و حسكه او را بكشت . على گفت : هر آينه چهار هزار تن از حبطيان را خواهم كشت . وى را گفتند : حبطيان پانصد تن هم نمىشوند .
ابو مخنف گويد : على رضى الله عنه عون بن جعدة بن هبيرهء مخزومى را به سجستان فرستاد . بهدالى دزد طائى او را در راه عراق بكشت .
على به عبد الله بن عباس نامهيى نوشت و او را بفرمود تا مردى را با چهار هزار تن به ولايت سجستان فرستد . عبد الله ، ربعى بن كاس عنبرى را با چهار هزار مرد گسيل داشت و حصين بن ابى الحر نيز همراه وى برفت . نام ابو الحر ، مالك بن خشخاش عنبرى بود . ثابت بن ذى الحرهء حميرى نيز او را همراهى مىكرد و فرماندهى مقدمهء سپاهش را بر عهده داشت . چون به سجستان رسيدند حسكه با ايشان بجنگيد و او را بكشتند و ربعى آن بلاد را به ضبط در آورد .
ارجوزه سراى ايشان گويد :
مائيم كه در سجستان همىتاختيم بر ابن عتاب و لشكر شيطان پيشروى ما عبد الرحمن معظم است و ما در روشنائى فرقان پىبرديم كه نبايد موالات با پيروان ابن عفان كنيم ثابت عبد الرحمن ناميده مىشد . فيروز حصين به حصين بن ابى الحر منسوب است و از اسيران سجستان بوده است .
فتوح البلدان ( فارسى ) — صفحة 551
مساهمون: أحمد بن يحيى بن جابر ( البلاذري )
ص٥٥١