بطيحه به نهر الدير مىريخت و مردم آب شيرين را از ابله مىآوردند تا آنكه سليمان بن على به بصره آمد و مغيثه را حفر كرد و آب بندها بر بطيحه بزد و مانع جريان آب به نهر الدير شد و آن را به نهر ابن عمر روان ساخت و براى حفر مغيثه هزار هزار درهم صرف كرد . نيز گويد : اهل بصره به سليمان شكايت بردند كه آب شور است و بسيارى از آب دريا سوى ايشان جريان مىيابد . سليمان قندل را مسدود كرد و آب اهل بصره شيرين شد . گويد : سليمان محل زندان را كه جزء خانهء ابن زياد است از مال خود خريد و آن را به زندان مبدل كرد و آب انبارى را كه در دهناء يا ميدان بنو هاشم واقع است حفر كرد .
برخى از آگاهان به امور املاك بصره گويند كه اهل شعيبيه فرات در عهد خلافت رشيد آن آبادى را به على بن رشيد واگذار كردند بر اين قرار كه خود مزارع وى شوند و در مقابل از لحاظ مقاسمهء محصول تخفيفى بر ايشان قائل شود . وى در اين باب مذاكره كرد و شعيبيه را جزء املاك عشريه و مشمول صدقه قرار داد و در مقاسمهء محصول با اهالى به نحوى كه رضاى آنان را تأمين كرد اقدام نمود . شعيب بن زياد واسطى ، كه يكى از فرزندانش در واسط كنار دجله خانهيى دارد ، از جانب وى به كار شعيبيه پرداخت و اين ملك به نام هم او منسوب شد .
برخى از بصريان از جمله روح بن عبد المؤمن مرا گفتند كه چون سليمان بن على مغيثه را حفر كرد ، منصور به اين فكر افتاد كه ديهى را با احياء بطيحه پديد آورد و بفرمود تا اين كار را در مورد سبيطيه انجام دهند . سليمان بن على و اهل بصره از اين دستور ناخر سند بودند . اهل بصره بر در خانهء عبد الله بن على كه آن زمان از دست منصور گريخته و نزد برادر خود سليمان بود رفتند و فرياد كشيدند اى امير المؤمنين نزد ما بيا تا با تو بيعت كنيم . سليمان از
فتوح البلدان ( فارسى ) — صفحة 518
مساهمون: أحمد بن يحيى بن جابر ( البلاذري )
ص٥١٨